ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 53,445 รายการ
กรมศิลปากร เปิดรับสมัครสอบแข่งขันเพื่อบรรจุและแต่งตั้งบุคคลเข้ารับราชการ สังกัดกรมศิลปากร ครั้งที่ 2/2569 จำนวน 7 ตำแหน่ง
ได้แก่ เจ้าพนักงานพิพิธภัณฑ์ปฏิบัติงาน, เจ้าพนักงานพัสดุปฏิบัติงาน, นายช่างโยธาปฏิบัติงาน, นักวิชาการคอมพิวเตอร์ปฏิบัติการ, วิศวกรไฟฟ้าปฏิบัติการ, นักอักษรศาสตร์ปฏิบัติการ (ด้านภาษาและวรรณกรรม), นักอักษรศาสตร์ปฏิบัติการ (ด้านการแปลและเรียบเรียง) ภาษาอังกฤษ ระยะเวลารับสมัครระหว่างวันที่ 25 มิถุนายน – 16 กรกฎาคม 2569
สมัครออนไลน์ได้ที่
https://finearts.thaijobjob.com/
รายละเอียดการรับสมัคร
https://finearts.thaijobjob.com/ หรือ https://www.finearts.go.th/personnel/view/64240
สำนักการสังคีต ประกาศเรื่องการสำรองที่นั่งสำหรับผู้สูงอายุ เนื่องในการแสดงนาฏศิลป์และดนตรี รายการ “ยลสังคีตศิลป์ถิ่นโรงละครแห่งชาติ“ วันพุธที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๖๙ เวลา ๑๔.๐๐ น. ณ โรงละครแห่งชาติ สำหรับผู้สูงอายุที่ไม่สามารถดำเนินการสำรองที่นั่งผ่านระบบออนไลน์ด้วยตนเอง สามารถติดต่อเจ้าหน้าที่เพื่อช่วยดำเนินการได้ ณ ห้องจำหน่ายบัตร โรงละครแห่งชาติ ในวันที่ ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๙ ตั้งแต่เวลา ๐๙.๐๐ น. จนกว่าที่นั่งจะเต็ม ติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม (วันและเวลาราชการ) โทร. ๐ ๒๒๒๑ ๖๕๓๒, ๐ ๒๒๒๔ ๑๓๔๒
ชื่อเรื่อง หนังสือพิมพ์คนสุพรรณ ปีที่ 8 ฉบับที่ 553 (13 ธ.ค. 2509)
ประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
สถานที่พิมพ์ สุพรรณบุรี
สำนักพิมพ์ มนัสการพิมพ์
ปีที่พิมพ์ 2509
ลักษณะวัสดุ 8 หน้า. : กว้าง 40.5 ซ.ม. ยาว 54.5 ซ.ม.
ภาษา ไทย
ชื่อเรื่อง หนังสือพิมพ์คนสุพรรณ ปีที่ 11 ฉบับที่ 642 (20 มี.ค. 2512)
ประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นสถานที่พิมพ์ สุพรรณบุรีสำนักพิมพ์ มนัสการพิมพ์ปีที่พิมพ์ 2512ลักษณะวัสดุ 12 หน้า. : กว้าง 40.5 ซ.ม. ยาว 54.5 ซ.ม.ภาษา ไทย
สาระอีสาน นำเสนอและเผยแพร่เกร็ดความรู้ต่าง ๆ จากข้อมูลท้องถิ่นอีสานตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน วันนี้นำเสนอเรื่อง เหล้าอุ หรือ ช้างเรณูนคร วัฒนธรรมกินดื่มของชาวผู้ไทย ที่มากกว่าแค่ความเมา เรียบเรียงโดย นายวรธน พึ่งเฮง เจ้าพนักงานห้องสมุดปฏิบัติงาน เนื้อหามีดังนี้ ในทุกพิธีกรรมของชาวผู้ไทย เหล้าอุ หรือ ช้างเรณู คือสื่อกลางแห่งขวัญและความผูกพันของชุมชน แต่ในอดีต ภูมิปัญญานี้กลับถูกจำกัดด้วยกฎหมายที่เอื้อต่อทุนใหญ่ วันนี้ พ.ร.บ. สุราชุมชน 2568 เปิดทางให้ชุมชนผลิตสุราได้อย่างถูกกฎหมาย “สุราเสรี” จึงไม่ใช่แค่สิทธิเสรีภาพของผู้ผลิต แต่คือการปลดปล่อยวัฒนธรรมท้องถิ่น ให้กลับมายืนหยัดอย่างสง่างามในแผ่นดินของตัวเอง “เหล้าอุ” คือเหล้าหมักพื้นบ้านของชาวผู้ไทยหรือภูไท โดยเฉพาะที่อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม กรรมวิธีในการทำคือ หมักข้าวเหนียว แป้งเหล้า แกลบ และสมุนไพรไทยหลากชนิดใส่ลงในไห บ่มอย่างพิถีพิถันจนเกิดรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ แล้วเรียกเหล้าในไหว่า “ช้าง” เพราะเวลาดื่มชาวผู้ไทยหรือภูไทจะไม่เรียกว่ากินเหล้าหรือดื่มเหล้า แต่เรียกว่า “ขี่ช้าง” หรือ “ชนช้าง” ซึ่งเหล้าอุโดยคนทั่วไปจะรู้จักกันในชื่อ “เหล้าโท” หรือ “สาโท” เสน่ห์ของเหล้าอุ คือ เป็นผลผลิตจากภูมิปัญญาท้องถิ่นของชาวบ้าน มีรสหวาน กลมกล่อม ดีกรีไม่แรง (5–10 ดีกรี) นิยมดื่มในงานบุญ งานชุมชน หรือต้อนรับแขก โดยจะมีประเพณี “พิธีชนช้างเรณูนคร” ซึ่งเป็นพิธีต้อนรับแขกแบบพื้นบ้าน โดยมีการแสดงศิลปวัฒนธรรมการฟ้อนของชาวผู้ไทยหรือภูไท และปิดท้ายด้วยพิธีชนช้าง พิธีชนช้างของชาวผู้ไทยหรือภูไท คือ การแข่งกันดื่มเหล้าอุของหนุ่มสาว ซึ่งมีกติกาว่าเมื่อหนุ่มสาวชนช้างกัน หากใครถอนริมฝีปากก่อนเป็นฝ่ายแพ้ โดยแข่งกันดูดเหล้าอุจากไหผ่านหลอดไม้ไผ่เล็ก ๆ ที่เรียกว่า “งาช้าง” โดยดื่มไป เติมน้ำในไหไป สร้างความบันเทิงสนุกครื้นเครงให้กับหนุ่มสาว “เหล้าอุ” มิใช่เพียงเครื่องดื่มมึนเมาที่สร้างความสนุกสนานในวงเหล้าเท่านั้น แต่เป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ การต้อนรับ และสายสัมพันธ์ระหว่างผู้คนในชุมชน สะท้อนวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตชาวผู้ไทยหรือภูไท เหล้าอุจึงเปรียบเสมือนเป็นเครื่องหมายการต้อนรับผู้มาเยือนอย่างอบอุ่นและจริงใจ ควรค่าแก่การอนุรักษ์ ถ่ายทอด และเผยแพร่ให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้และเข้าใจในคุณค่าของวัฒนธรรมพื้นบ้านอันทรงเสน่ห์นี้อย่างลึกซึ้ง
บรรณานุกรม
• ชัยบดินทร์ สาลีพันธ์. เหล้าอุ : เหล้าชาวผู้ไทย. สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน. 15. (2542): 5122-5124.
• ชิษณุพงศ์ แจ่มปัญญา. เหล้าอุ เครื่องดื่มเลี้ยงแขกบ้านแขกเมืองของชาวภูไท. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2568, จาก: https://www.silpa-mag.com/culture/article_36143
• บ้านเมืองออนไลน์. (2566, 16 มิถุนายน). เหล้าอุเรณูนครพนม ข้าวหมักสมุนไพร เน้นเพื่อสุขภาพไม่เน้นเมา. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2568, จาก: https://www.banmuang.co.th/news/region/332877
• ISAN Insight & Outlook. ชวนมาฮู้จัก “เหล้าอุ” สุราแช่พื้นเมืองอำเภอเรณูนคร. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2568, จาก: https://isaninsight.kku.ac.th/archives/3093
ผู้แต่ง : ธนาคารกรุงเทพปีที่พิมพ์ : 2544สถานที่พิมพ์ : กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์ : เจริญรัฐการพิมพ์ วัดพระศรีโคมคำเป็นวัดที่ก่อสร้างมาตั้งแต่ราวพุทธศักราช 2034 โดยมีพระพุทธปฏิมาพระเจ้าตนหลวงเป็นพระประธานองค์ใหญ่ที่สุดในเมืองพะเยา คาดว่าน่าจะมีอายุราว 508 ปี ส่งผลให้ธนาคารกรุงเทพได้จัดตีพิมพ์ พระกฐินพระราชทาน ทอด ณ วัดศรีโคมคำฉบับนี้ เพื่อธำรงรักษาความเชื่อ สิ่งเคารพ บูชาสูงสุดชิ้นหนึ่งที่มีคุณค่าเชิงประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่ควรค่าแก่การรักษาไว้
เว็ปไซต์อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร: www.finearts.go.th/kamphaengphethistoricalpark1. ที่ตั้ง อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง มีพื้นที่ประมาณ 3.4 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 2 เขต คือ เขตภายในกำแพงเมือง พื้นที่ 503 ไร่ และเขตนอกกำแพงเมืองหรือที่เรียกกันว่าเขตอรัญญิก พื้นที่ 1,611 ไร่ ตั้งอยู่บนเขาลูกรังขนาดย่อม โบราณสถานทั้ง 2 กลุ่ม ตั้งอยู่ในพื้นที่ตั้งของตัวจังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งอยู่ไม่สุภาพงจากกรุงเทพมหานครไป ทางทิศเหนือ ประมาณ 358 กิโลเมตร กรมศิลปากรได้กำหนดเขตที่ดินโบราณสถานอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ประมาณ 2,114 ไร่ 2. ความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ในบริเวณที่ตั้งจังหวัดกำแพงเพชรปัจจุบันได้ค้นพบหลักฐานเมืองโบราณในลุ่มแม่น้ำปิง คือ เมืองแปบ เมืองเทพนคร เมือง ไตรตรึงษ์ เมืองพาน เมืองนครชุม และเมืองชากังราว เพราะความอุดมสมบูรณ์ของลุ่มน้ำปิง ทำให้เกิดการตั้งบ้านเมืองทำมาหากิน ซึ่งแต่ละเมืองอยู่กันมากนัก เมืองที่ตั้งในยุคแรก ๆ น่าจะเป็นเมืองแปบที่มีตำนานเล่าว่าเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ฝั่งนครชุม บริเวณ ตรงกันข้ามกับเมืองกำแพงเพชรในปัจจุบัน จากหลักฐานจารึกหลักที่ 3 (ศิลาจารึกนครชุม) พ.ศ. 1900 กล่าวถึงเหตุการณ์ที่ พระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) เสด็จไป พระบรมธาตุ เมืองนครชุมว่า “หากเอาพระศรีรัตนมหาธาตุอันนี้มาสถาปนาในเมืองนครชุม” เมืองนครชุมน่าจะเป็นเมืองใหญ่และมี ความสำคัญในสมัยสุโขทัย แต่มาหมดอำนาจและเป็นเมืองเล็กๆ ในสมัยอยุธยา ส่วนเมืองชากังราวยังคงมีอำนาจอยู่ในฝั่งตะวันออก และเรียกชื่อเมืองว่า กำแพงเพชรในสมัยอยุธยา เพราะหลังจากพระมหาธรรมราชาลิไทสวรรคต (พ.ศ. 1913 – 1914) เมืองต่าง ๆ ในแคว้นสุโขทัยแตกแยก บางเมืองหันมาเป็นพันธมิตรกับอยุธยา ชื่อเมืองกำแพงเพชรปรากฏ ในศิลาจารึกหลักที่ 38 หรือจารึก กฎหมายลักษณะโจรกล่าวพระนามจักรพรรดิราชได้ขึ้นเสวยราชสมบัติที่เมืองกำแพงเพชร เมื่อ พ.ศ. 1940 เชื่อกันว่ากษัตริย์อยุธยา ต้องการให้ศูนย์กลางของอำนาจจากเมืองนครชุมเดิม ย้ายมาอยู่ที่เมืองชากังราวหรือกำแพงเพชรนั่นเอง และภายหลังการ เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พ.ศ. 2530 เมืองกำแพงเพชร ได้ลดบทบาทลงและคงจะร้างไปในที่สุด กลุ่มโบราณสถานเขตอรัญญิกของอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร มีโบราณสถานรวมกลุ่มกันหนาแน่นในบริเวณที่ต่อเนื่อง เป็นผืนเดียวกัน ฃนอกจากนี้สภาพภูมิประเทศโดยรอบโบราณสถานยังเป็นป่าธรรมชาติที่มีการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี เพื่อคงไว้ซึ่ง บรรยากาศของโบราณสถานในเขตอรัญญิกหรืออรัญวาสีเช่นวันเวลาในอดีต อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี พ.ศ.2534 ร่วมกับอุทยานประวัติศาสตร์ สุโขทัย ศรีสัชนาลัย เนื่องจากหลักฐานที่ปรากฏแสดงให้เห็นถึงความงดงามอลังการของศิลปกรรมไทยในยุคแรกๆ ผลงานทาง ศิลปกรรมที่เป็นเลิศนี้ปรากฏอยู่เป็นจำนวนมากในอุทยานประวัติศาสตร์ทั้ง 3 แห่ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดอุทยานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ.2534 3. โบราณสถานที่สำคัญ เมืองกำแพงเพชรลักษณะผังเมืองเป็นรูปคล้ายสี่เหลี่ยมคางหมู วางแนวยาวขนานไปกับ ลำน้ำปิง ตามทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงทิศตะวันออกเฉียงใต้ กำแพงเมืองกำแพงเพชรเดิม คงมีลักษณะเป็นคันดินและคูเมือง 3 ชั้น ต่อมาได้พัฒนากำแพงเมืองขึ้นไปเป็นกำแพงศิลาแลง มีการสร้างเชิงเทิน ใบเสมา และป้อมประตูรอบ ส่วนที่เป็นกำแพงด้านในยังคงปรากฎร่องรอยให้เห็นอยู่ข้างบริเวณด้านทิศเหนือ เชื่อกันว่ากำแพงศิลาแลงนี้คงมาดำเนินการก่อสร้างในช่วงรัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1911 – 2031) 3.1 โบราณสถานภายในกำแพงเมือง สำรวจพบแล้วมีทั้งสิ้น 20 แห่ง ที่สำคัญ คือ วัดพระแก้ว วัดพระธาตุ วัดโบราณ หรือ สระมน ศาลพระอิศวร วัดกลางนคร เป็นต้น 3.2 โบราณสถานนอกกำแพงเมือง โดยทั่วไปเรียกกันว่า “เขตอรัญญิก” ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองด้านทิศเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 1,611 ไร่ ตั้งอยู่บนเขาลูกรังขนาดย่อม สำรวจพบโบราณสถานแล้ว 37 แห่ง ที่สำคัญคือ วัดพระนอน วัดพระสี่อิริยาบถ วัดช้างรอบ วัดอาวาสใหญ่ วัดฆ้องชัย วัดอาวาสน้อย วัดเชิงหวาย วัดดงหวาย วัดช้าง และวัดกะโลทัย เป็นต้น ส่วนโบราณสถานที่ตั้งอยู่ฟากตะวันตกของแม่น้ำปิง ทั้งภายในและภายนอกเมืองนครชุม ก็ยังมีกลุ่มโบราณสถานที่สำคัญตั้งอยู่ ภายใน เมืองนครชุมมีวัดพระบรมธาตุและวัดซุ้มกอ เป็นต้นส่วนที่อยู่นอกเมืองนครชุม ได้แก่ ป้อมทุ่งเศรษฐี วัดหนองพิกุล วัดหม่องกาเล และ วัดเจดีย์กลางทุ่ง เป็นต้น อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลดกทางวัฒนธรรม ในปี พ.ศ.2534 ร่วมกับ อุทยาน ประวัติศาสตร์สุโขทัย - ศรีสัชนาลัย เนื่องจากหลักฐานที่ปรากฎแสดงให้เห็นถึงผลงานอันล้ำเลิศทางสถาปัตยกรรมไทยยุคแรก ความงดงามอลังการของศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมแห่งอาณาจักรสุโขทัย หลักฐานที่เป็นผลงานอันเป็นเลิศนี้ปรากฎอยู่มากมาย ในอุทยานประวัติศาสตร์ทั้ง 3 แห่ง ดังกล่าว 4. การบริการและเเหล่งท่องเที่ยว โดยรถยนต์ ใช้ทางหลวงหมายเลข 32 ผ่านจังหวัด อยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี นครสวรรค์ เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 1 ถึงจังหวัด กำแพงเพชร ระยะทาง 358 กิโลเมตร โดยรถโดยสารประจำทาง จากสถานีขนส่งสายเหนือ สายกรุงเทพฯ กำแพงเพชร บริการทุกวัน การเที่ยวชม เปิดบริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.30 – 16.30 น. อัตราค่าเข้าชม ผู้มีสัญชาติไทย 10 บาท ผู้มีสัญชาติอื่น 30 บาท การท่องเที่ยว สำนักงานอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร 055 711921 สำนักงาน ททท. 055 514341-3 หรือ 1672 โรงแรมที่พัก เพชรโฮเต็ล 055 712810 ชากังราว 055 711315 นวรัตน์ 055 711106 ราชดำเนิน 055 711022 ร้านอาหารแนะนำ เกี๋ยวเตี๋ยวไก่ลูกสาวนายหยา ร้านบะหมี่ชากังราว ร้านเรือนแพริมปิง ตำรวจท่องเที่ยว 1155 ตำรวจทางหลวง 055 511340 หรือ 1193 สินค้าพื้นเมือง กล้วยไข่ และผลิตภัณฑ์แปรรูปจากกล้วยไข่
วันที่ 27 สิงหาคม 2557 นายเอนก สีหามาตย์ อธิบดีกรมศิลปากร และคณะผู้บริหารกรมศิลปากร
ร่วมประชุมผู้บริหารกรมศิลปากร ครั้งที่ 8/2557 (สัญจร) ณ ห้องประชุมโรงแรมเพชรรัตน์การ์เด้นท์ อำเภอเมือง
จังหวัดร้อยเอ็ด โดยได้ติดตามความคืบหน้าการดำเนินงานของหน่วยงานในสังกัดกรมศิลปากร
ในการนี้ อธิบดีกรมศิลปากรและคณะผู้บริหาร ได้ร่วมงาน Creative Fine Arts 2014 : สร้างความสุขที่ยั่งยืนบนพื้นฐานเศรษฐกิจสร้างสรรค์จากทุนทางวัฒนธรรม ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 26 - 28 สิงหาคม 2557 ณ สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์
(บึงพลาญชัย) จังหวัดร้อยเอ็ด
