ค้นหา


รายการที่พบทั้งหมด 35,973 รายการ

  การจัดแสดงนิทรรศการถาวรภายในอาคารจัดแสดงทั้ง ๓ หลัง แบ่งออกเป็น ๕ ส่วน เน้นการนำเสนอเนื้อหาเรื่องราวทางด้านประวัติศาสตร์ โบราณคดี ชาติพันธุ์วิทยา และศิลปวัฒนธรรมของจังหวัดภูเก็ตและพื้นที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน ดังนี้ อาคารที่ 1 ยุคก่อนประวัติศาสตร์ แรกเริ่มการค้าและเมืองท่าโบราณ แบ่งออกเป็น ๒ ส่วนจัดแสดง                ส่วนที่ ๑ เป็นส่วนจัดแสดงยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่จะแสดงให้เห็นภาพรวมภูมิศาสตร์ของภาคใต้ฝั่งอันดามัน และแหล่งโบราณคดีที่พบหลักฐานทางโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ รวมถึงตัวอย่างโบราณวัตถุสมัยก่อนประวัติศาสตร์เช่น เครื่องมือหิน ภาชนะดินเผา                ส่วนที่ ๒ เป็นส่วนจัดแสดงยุคแรกเริ่มประวัติศาสตร์ จัดแสดงให้เห็นถึงความสำคัญในฐานะเมืองท่ายุคโบราณของพื้นที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน การแลกเปลี่ยนสินค้ากับต่างประเทศ และจัดแสดงโบราณวัตถุจากต่างประเทศที่พบตามแหล่งโบราณคดี อาคารที่ ๒ ปรากฎภาษาเขียน ศาสนา แรกเริ่มถลาง-ภูเก็ต แบ่งออกเป็น 2 ส่วนจัดแสดง                ส่วนที่ ๑ เป็นส่วนจัดแสดงเรื่องภาษาและศาสนา จัดแสดงให้เห็นถึงการนำภาษาจากต่างชาติเข้ามาใช้ โดยปรากฎเป็นจารึกบนโบราณวัตถุ ทั้งเหรียญ และศิลาจารึก ในส่วนศาสนา จะจัดแสดงโบราณวัตถุที่เกี่ยวเนื่องในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และพุทธ ซึ่งพบในฝั่งทะเลอันดามันเป็นหลัก               ส่วนที่ ๒ เป็นส่วนจัดแสดงประวัติศาสตร์ความเป็นมาของเมืองถลางและภูเก็ต เพื่อให้รู้เรื่องราวความเป็นมา และพัฒนาการของทั้งสองเมืองในหน้าประวัติศาสตร์ไทย อาคารที่ ๓ ชาวจีนกับการพัฒนาเมืองภูเก็ต จัดแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาเมืองภูเก็ตในฐานะเมืองที่ทำธุรกิจเหมืองแร่ดีบุก มีการจัดแสดงให้ความรู้ในด้านการทำเหมืองแร่ดีบุก และมีการจำลองวิถีชีวิตชาวจีน โดยใช้โบราณวัตถุมาจัดแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตของชาวจีนในช่วง ๑๐๐ ปีก่อน   เวลาทำการ เปิดวันพุธ – วันอาทิตย์ เวลา ๐๙.๐๐ น. ถึง ๑๖.๐๐ น.ปิดวันจันทร์ – วันอังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์ค่าธรรมเนียมเข้าชมชาวไทย ๒๐ บาทยกเว้นพระภิกษุ สามเณร และนักเรียน นักศึกษาในเครื่องแบบ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ถลางตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ๘๓๑๑๐โทรศัพท์ ๐๗๖-๓๗๙๘๙๕-๗ โทรสาร. ๐๗๖-๓๗๙๘๙๗ Museum hours Open Wednesday – Sunday 9:00 am. To 4:00 pm.Closed on Monday – Tuesday and National holidays Admission Fee: 100 Thalang National MuseumSrisoonthorn, Thalang district, Phuket 83110Tel. 076- 379895-7 Fax. 076-379897


              "คำพ่อสอน"  เป็นหนังสือที่มีวัตถุประสงค์เพื่ออัญเชิญพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนที่ได้พระราขทานไว้ในโอกาสต่างๆให้ประมวลไว้ในที่เดียวกัน เพื่อเป็นการแสดงให้เห็นถึงแนวพระราชดำริเกี่ยวกับการพัฒนาเด็กและเยาวชน ซึ่งตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงห่วงใยเรื่องดังกล่าว และได้พระราชทานแนวทางปฏิบัติผ่านพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสให้สังคมไทยดำเนินรอยตามตลอดมา



           พระพิมพ์ดินเผา จำนวน ๘ องค์ ได้จากการขุดแต่งโบราณสถานหมายเลข ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองโบราณอู่ทองไปทางทิศตะวันตก ใกล้เชิงเขาทำเทียม ในพื้นที่ตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี พบพร้อมกับธรรมจักร แท่นและเสาตั้ง พระพุทธรูปสำริด และประติมากรรมดินเผารูปพระเจ้าสุทโธทนะ           รูปแบบศิลปกรรมของพระพิมพ์ทั้ง ๘ องค์ บางองค์มีสภาพสมบูรณ์สามารถศึกษารูปแบบศิลปกรรมได้ บางองค์ชำรุดเหลือเฉพาะส่วนฐาน สันนิษฐานว่า พระพิมพ์ทุกองค์น่าจะมีรูปแบบเดียวกัน คือเศียรไม่มีอุษณีษะเหมือนพระพุทธรูป ดังนั้นจึงได้รับการตีความว่าเป็นรูปพระสาวก มีพักตร์กลม ขนงต่อกันเป็นรูปปีกกา นาสิกแบน โอษฐ์แบะ ครองจีวรห่มเฉียง หัตถ์ทั้งสองประสานกันในท่าสมาธิ นั่งขัดสมาธิเพชร บนฐานหน้ากระดานเรียบ แผ่นหลังอยู่ในกรอบสามเหลี่ยมปลายมน พระพิมพ์รูปแบบนี้ยังพบที่เจดีย์พุหางนาคหมายเลข ๑ ซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขารางกะปิด ในพื้นที่ตำบลอู่ทอง ด้วย           ประเด็นที่น่าสนใจสำหรับพระพิมพ์ในกลุ่มนี้คือ ด้านหลังพระพิมพ์จำนวน ๗ องค์ มีจารึกอักษรปัลลวะ ภาษาบาลี กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๑๑ – ๑๒ (ราว ๑,๔๐๐ ถึง ๑,๕๐๐ ปีมาแล้ว) แต่ละองค์มีจารึกแตกต่างกัน ซึ่งเป็นพระนามของพระสาวก ได้แก่ สาริปุตโต, เมตฺเตยฺยโก, มหาก…, โกลิวีโส, กงฺขาเร..., ...รนฺโต, และ ...ธ... ซึ่งตรงกับนามพระสาวกในกลุ่ม “พระอสีติมหาสาวก” หมายถึงพระสาวกสำคัญ คือ พระอสีติมหาสาวก จำนวน ๘๐ รูป ของพระพุทธเจ้าในคัมภีร์ภาษาบาลีของพุทธศาสนานิกายเถรวาท ดังนี้           สาริปุตฺโต คือ พระสารีบุตร           มหาก … หมายถึง มหากสฺสโป หรือ มหากจฺจายโน คือ พระมหากัสสปะ หรือ พระมหากัจจายนะ           โกลิวีโส หมายถึง โสโณ โกฬิวิโส คือ พระโสณโกฬิวิสะ           กงฺขาเร... หมายถึง กงฺขาเรวโต คือ พระกังขาเรวตะ           ...รนฺโต หมายถึง ปุณโณ สุนาปรนฺโต คือ พระปุณณะสุนาปรันตะ           ...ธ... ไม่สามารถระบุได้           ส่วนพระพิมพ์มีจารึกว่า เมตฺเตยฺยโก อาจการแปลความได้ ๒ แบบ คือ ๑. หมายถึง พระศรีอาริยเมตไตรย พระอนาคตพุทธ ผู้ที่จะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป แต่มีข้อสังเกตว่าในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงเวลาดังกล่าว (พุทธศตวรรษที่ ๑๑ – ๑๒) ไม่นิยมสร้างพระศรีอาริยเมตไตรยในรูปลักษณ์ของพระสงฆ์ แต่พระพิมพ์องค์นี้อาจเป็นความนิยมเฉพาะท้องถิ่นก็เป็นได้ ๒. หมายถึง พระติสสเมตเตยยะ ซึ่งเป็นหนึ่งในสาวกกลุ่ม “พระอสีติมหาสาวก” เช่นเดียวกับจารึกด้านหลังพระพิมพ์องค์อื่น ๆ แต่มีข้อสังเกตว่า นามที่ปรากฏในคัมภีร์คือ ติสฺสเมตฺเตยฺโย ซึ่งมีความแตกต่างจากจารึก เมตฺเตยฺยโก อยู่เล็กน้อย           ปัจจุบันพระพิมพ์กลุ่มนี้จัดแสดง ณ ห้องอู่ทองศรีทวารวดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง เอกสารอ้างอิง            ธนกฤต ลออสุวรรณ. การศึกษาคติความเชื่อของชุมชนโบราณสมัยทวารวดีในลุ่มแม่น้ำแม่กลองและท่าจีน : กรณีศึกษาจากพระพิมพ์ดินเผา. วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (โบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์))--มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๔๖.            ปีเตอร์ สกิลลิ่งและศานติ ภักดีคำ. จารึกพระสาวกและจารึกพระเจ้าศุทโธทนะพบใหม่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง จ.สุพรรณบุรี. เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาเรื่องความก้าวหน้าในการศึกษาโบราณคดีและเมืองโบราณในวัฒนธรรมทวารวดี. สุพรรณบุรี : สำนักงานศิลปากรที่ ๒, ๒๕๔๖. ที่มาของข้อมูล : พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทองที่มาของข้อมูล : พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง


เลขทะเบียน : นพ.บ.1/1ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ :  50 หน้า  ; 4.5 x 57 ซ.ม. : รักทึบ-ล่องรัก ; ไม้ประกับธรรมดา มีฉลากบอกชื่อคัมภีร์ 1 แผ่น ชื่อชุด : มัดที่ 1 (1-10) ผูก 1หัวเรื่อง : แปดหมื่นสี่พันขันธ์--เอกสารโบราณ            คัมภีร์ใบลาน            พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา  สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม 


***บรรณานุกรม*** หนังสือหายาก สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย.  มาลัยอนุสรณ์.  พระนคร : โรงพิมพ์ไทยแบบเรียน, ๒๕๐๖.


ผู้แต่ง                            ตรี อมาตยกุลหมวดหมู่                        การท่องเที่ยว    เลขหมู่                           915.931 ต181นทสถานที่พิมพ์                    พระนครสำนักพิมพ์                      โรงพิมพ์บำรุงปีที่พิมพ์                         2505ภาษา                            ไทยหัวเรื่อง                         พระนครศรีอยุธยา -- ภูมิประเทศ -- นำเที่ยว                                  พระนครศรีอยุธยา – ความเป็นอยู่และประเพณี                                  ไทย -- โบราณวัตถุสถาน ประเภทวัสดุ/มีเดีย             หนังสือหายากลักษณะวัสดุ                    83 หน้า : ภาพประกอบ ; 26 ซม.บทคัดย่อ                        จังหวัดพระนครศรีอยุธยาอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ โดยทางรถไฟประมาณ 72 กิโลเมตร ตามถนนพหลโยธิน 66 กิโลเมตร อาณาเขตทิศเหนือจดจังหวัดลพบุรี จังหวัดอ่างทองและจังหวัดสระบุรี ทิศตะวันออกจดจังหวัดสระบุรี ทิศใต้จดจังหวัดปทุมธานี และจังหวัดนนทบุรี ทิศตะวันตกจดจังหวัดสุพรรณบุรี ภูมิประเทศเป็นที่ลุ่ม ไม่มีภูเขา แต่มีแม่น้ำลำคลองหลายสาย จังหวัดพระนครศรีอยุธยาอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร โดยเฉพาะข้าว อีกทั้งมีโบราณสถานที่สำคัญๆ หลายแห่ง อาทิ ป้อมและปราการรอบกรุง ป้อมเพชร พระราชวังและตำหนักต่างๆ พระราชวังหลวง วังหลัง และวัดต่างๆ


หมวดหมู่                        พุทธศาสนาภาษา                             บาลีหัวเรื่อง                          พุทธศาสนา                                    บทสวดมนต์ประเภทวัสดุ/มีเดีย            คัมภีร์ใบลานลักษณะวัสดุ                   12 หน้า : กว้าง 5 ซม. ยาว  58 ซม. บทคัดย่อ                      เป็นคัมภีร์ใบลาน อักษรธรรมอีสาน เส้นจาร ฉบับลานดิบ ได้รับบริจาคมาจากพระอธิการเด่น ปญฺญาทีโป วัดคิรีรัตนาราม  ต.ดอนคา อ.อู่ทอง จ.สุพรรณบุรี ดำเนินการอนุรักษ์เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2534




ชื่อผู้แต่ง           สุนทรภู่ชื่อเรื่อง            โคลงนิราศสุพรรณ ฉบับสมบูรณ์ครั้งที่พิมพ์ ๘ พ.ศ. ๒๕๒๑สถานที่พิมพ์      กรุงเทพมหานครสำนักพิมพ์ ห้างหุ้นส่วนจำกัด นนทชัยปีที่พิมพ์            พ.ศ. ๒๕๒๑             จำนวนหน้า         ๒๐๘ หน้าคำค้น              โคลงนิราศสุพรรณหมายเหตุ  พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานฌาปนกิจศพ นางเชื้อ  บวรสิน                หนังสือ โคลงนิราศสุพรรณ ฉบับสมบูรณ์  ผู้อ่านสามารถสร้างจินตนาการตามระยะเดินทางของสุนทรภู่ กรมศิลปากรจึงได้ให้เจ้าหน้าที่จัดทำอธิบายเกี่ยวกับสถานที่ตามที่ปรากฏในเส้นทางเดิน พร้อมทั้งทำแผนที่สังเขปแสดงระยะเดินทางประกอบขึ้นไว้ นิราศสุพรรณ เป็นสำนวนของเสมียนมี เพราะมีโคลงกระทู้บอกไว้ตอนท้ายว่า เสมียนมีแต่งถวาย และเมื่อคิดเทียบศักราชเท่าที่ปรากฏอยู่ในตอนต้นของนิราศ


1. ว่าด้วยตำรายาเกร็ด เช่น ยาจุดฝี, ยาแก้การภายนอกภายใน, ยาแก้การขึ้นในปาก, ยาแก้การมุดจับหัวใจ, ยาแก้สลบ, ยากวาดละออง, ยาขับพิษไข้, ยาตัดรากไข้ ฯลฯ 2. เวทย์มนต์คาถา อักษรขอม ภาษาบาลี


ชื่อเรื่อง : นิราศภูเขาทอง กาพย์เรื่องพระไชยสุริยา และประชุมลำนำ เล่ม 1 เห่กล่อมพระบรรทม ชื่อผู้แต่ง : สุนทรโวหาร (ภู่), พระ ปีที่พิมพ์ : 2510 สถานที่พิมพ์ : พระนคร สำนักพิมพ์ : โรงพิมพ์แพร่การช่าง จำนวนหน้า : 126 หน้า สาระสังเขป : นิราศภูเขาทอง เป็นนิราศที่สุนทรภู่ประพันธ์ระหว่างการเดินทางไปนมัสการพระเจดีย์ภูเขาทองที่กรุงเก่า  ถ้อยคำสำนวนกลอนชี้ให้เห็นถึงความอาลัยอาวรณ์ และความจงรักภักดีของสุนทรภู่ที่มีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 2 ได้บรรยายความรู้สึกขณะเดียวกันก็เล่าถึงสภาพของความเป็นมาของบ้านเมืองในสมัยนั้น กาพย์เรื่องพระไชยสุริยา แต่งขึ้นเพื่อเป็นแบบสอนอ่านคำเทียบให้ศิษย์ได้เล่าเรียน เป็นบทกวีที่ไพเราะ เข้าใจง่ายมีคติสอนใจ และประชุมลำนำเห่กล่อมพระบรรทมนั้น สุนทรภู่แต่งเป็นพื้น สำหรับข้าหลวงร้องเห่พระเจ้าลูกเธอที่ยังทรงพระเยาว์ เวลาไกวพระอู่ให้บรรทม


ชื่อเรื่อง : รูปหล่อบูชาพระครูบาศรีวิชัย 2540 วัดดอยขุมเงิน ต.มะเขือแจ้ อ.เมือง จ.ลำพูน ผู้แต่ง : - ปีที่พิมพ์ : ม.ป.ป. สถานที่พิมพ์ : ม.ป.ท. สำนักพิมพ์ : ม.ป.พ.


“ภาพจิตรกรรมไทยฝีพระหัตถ์” พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชมพรเขตอุดมศักดิ์ ภายในอุโบสถวัดปากคลองมะขามเฒ่า จังหวัดชัยนาท           ภายในอุโบสถของวัดปากคลองมะขามเฒ่า จังหวัดชัยนาท มีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่สำคัญอย่างมาก โเขียนขึ้นในสมัยรัชกาลที่๕ ราวปี พ.ศ.๒๔๖๔ โดยประมาณ ตั้งอยู่ในส่วนของผนังหุ้มกลองด้านหน้าพระประธาน คือภาพจิตรกรรมฝีพระหัตถ์ของ “กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์” พระองค์ทรงเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ ตอนมารผจญ ด้วยฝีพระหัตถ์ของพระองค์เองร่วมกับข้าราชบริพาร ส่วนผนังด้านล่างระหว่างช่องประตูเขียนภาพจิตรกรรมเรื่องพุทธประวัติ ตอนนางสุชาดาถวายข้าวมธุปายาส โดยมี หม่อมเจ้าจารุภัตรา อาภากร พระธิดาองค์โต ของกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ มีส่วนร่วมในการเขียนภาพจิตรกรรมนี้ด้วย ทั้งสองพระองค์ได้ทรงเขียนภาพโดยใช้เทคนิคจิตรกรรมไทยแบบประเพณี ผสมผสานกับการเขียนภาพจิตรกรรมเทคนิคแบบตะวันตกจะเห็นได้จากมีการใช้แสงเงาเข้ามาเขียนภาพ การจัดองค์ประกอบภาพทำได้อย่างลงตัว มีการเขียนสอดแทรกภาพเหมือนข้าราชบริพารที่ตามเสด็จด้วย เช่น นายทหารแม่ครัว เป็นต้น ส่วนสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนจิตรกรรมฝาผนังที่อื่นๆ คือในส่วนลายชายริ้วด้านซ้าย และขวาของภาพจิตรกรรม มีการจารึกอักษรขอมตัวบรรจง ซึ่งกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ทรงมีความรู้ความสามารถในด้านคาถาเป็นอย่างมาก โดยมีพระครูวิมลคุณากร หรือที่รู้จักกันคือ หลวงปู่ศุข เกสโร เป็นพระอาจารย์ที่กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก คาถาที่เขียนไว้คือ คาถา “ชัยมังคะละอัฏฐะกะคาถา”หรือเรียกกันสั้นๆว่า คาถาพาหุง ซึ่งเป็นคาถาที่แปลว่า “การชนะมารทั้ง ๘ ประการ อันเป็นมงคลสูงสุดของพระพุทธเจ้า” จารึกอักษรขอมเป็นคาถาที่สอดคล้องกับจิตรกรรม และเรื่องราวของภาพมารผจญเป็นอย่างมาก และมีจารึกต่อท้ายด้วยตัวอักษรไทยความว่า พระเจ้าพี่ยาเธอกรมหมื่นชุมพรเขตอุดมศักดิ์ นายเทียบ นายรังสี นายแฉล้ม นายผ่อน ได้เขียนไว้ ลงท้ายความว่าเพื่อศุขประโยชน์ภายหน้า นิพพาน ปัจโย โหตุ อ้างอิง : รายงานการอนุรักษ์จิตรกรรมวัดปากคลองมะขามเฒ่า พ.ศ๒๕๔๔ หนังสือประวัติพระครูวิมลคุณากร เรียบเรียง : นายศุภกิจจ์ เสถียรอินทร์ นักวิชาการช่างศิลป์ปฏิบัติการ กลุ่มอนุรักษ์จิตรกรรมและประติมากรรม กองโบราณคดี กรมศิลปากร