ค้นหา


รายการที่พบทั้งหมด 37,671 รายการ

แสงเดือน: Saeng Duean (Magic Beams)   เพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ ๒๗           ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเมื่อพุทธศักราช ๒๕๐๑ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ ทรงนิพนธ์คำร้องทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทย เพลงพระราชนิพนธ์นี้มีลีลาชดช้อย อ่อนหวาน สง่างาม เหมาะสำหรับประกอบการเต้นบัลเล่ต์ จึงได้พระราชทานให้อัญเชิญไปประกอบการแสดงบัลเล่ต์ในงานสมาคมนักเรียนเก่าอังกฤษในพระบรมราชูปถัมภ์ ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร เมื่อวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๐๑ ต่อมาได้นำออกบรรเลงในงานสมาคมนักเรียนเก่าสหรัฐอเมริกาในพระบรมราชูปถัมภ์เมื่อวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๐๑   Royal Composition Number 27          The twenty-seventh royal musical composition was written in 1958 with lyrics in both English and Thai composed by His Royal Highness Prince Chakrabhand Pensiri. This composition is in graceful and tender style, suitable to be a ballet number. It was thus granted to be choreographed for a ballet performance in the party of the British University Alumni Association under the Royal Patronage at Ambara Dance Hall on 8 February 1958. Later, it was performed in the party of the American University Alumni Association under the Royal Patronage on 22 February 1958.







วัสดุ ดินเผา อายุสมัย สมัยก่อนประวัติศาสตร์ (ประมาณ 2,500 – 1,000 ปีมาแล้ว) สถานที่พบ ได้จากการขุดค้นบ้านเมืองบัว อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด โดยสำนักงานศิลปากรที่ 11 อุบลราชธานี เมื่อ 16 มิถุนายน 2546 หม้อขนาดเล็ก ปากผายออก คอคอด ไหล่ลาด ก้นกลมมน ผิวบาง ตกแต่งลายเชือกทาบเล็กๆที่ไหล่ ลำตัวเคลือบน้ำดินสีแดง ภาชนะอุทิศ เป็นภาชนะดินเผาที่ใช้ในการประกอบพิธีปลงศพให้กับคนตาย โดยอาจให้ผู้ตายนำติดตัวไปใช้ในโลกหลังความตาย หรือเป็นเพียงการมอบสิ่งของให้แก่ผู้ตายเพื่อไม่ให้ผู้ตายวนเวียนกลับมารบกวนแก่ผู้มีชีวิตอยู่ โดยภาชนะอุทิศจะกลบฝังไปพร้อมกับศพ จากการขุดค้นทางโบราณคดีที่แหล่งโบราณคดี บ้านเมืองบัว อ.เกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อปี 2545 ในชั้นวัฒนธรรมสมัยที่ 2 (ประมาณ 2,500 – 1,000 ปีมาแล้ว) ระยะที่ 1 ภาชนะอุทิศที่พบเป็นหม้อทรงกลม ปากโค้งออก ไหล่ลาดหรือโค้งเล็กน้อย ลำตัวป่องโค้งเป็นวงแคบ ก้นกลมหรือก้นแหลม รูปทรงคล้ายบาตรพระ ผิวสีนวล เนื้อดินในสีดำ พบร่วมกับการฝังศพแบบนอนเหยียดยาว เป็นสมัยที่เริ่มพบการฝังศพครั้งที่ 2 (Secondary burial) แบบที่ใส่และไม่ใส่ภาชนะ โดยภาชนะฝังศพในระยะนี้จะวางในแนวตั้ง ด้านบนปิดครอบด้วยภาชนะทรงอ่างที่ตกแต่งด้วยลายปั้นแปะเป็นเกลียวเชือกใกล้บริเวณขอบปาก การตกแต่งภาชนะอุทิศแบบหนึ่งที่พบคือ บริเวณปากถึงคอภาชนะจะเขียนสีแดงทึบหรือเรียบไม่ตกแต่ง บริเวณไหล่เว้นช่องว่าง แล้วตกแต่งด้วยการเขียนสีเป็นเส้นตรงแนวนอนขนานกันโดยรอบ และคั่นด้วยเส้นเฉียงคล้ายเป็นลายสามเหลี่ยม ส่วนบริเวณลำตัวจนถึงก้นทาน้ำดินสีแดง










     ชื่อเรื่อง : หลากเผ่าหลายพันธุ์ในลุ่มน้ำของ     ผู้เขียน : บุญยงค์ เกศเทศ     สำนักพิมพ์ : อินทนิล     ปีพิมพ์ : ๒๕๖๒     เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ : ๙๗๘-๖๑๖-๗๕๗๗-๒๖-๕     เลขเรียกหนังสือ : ๓๐๕.๘๐๐๙๕๙ บ๕๓๒ห     ประเภทหนังสือ : หนังสือทั่วไป     ห้องบริการ : ห้องหนังสือทั่วไป ๑สาระสังเขป : ลุ่มน้ำของ ตามสำเนียงคนพื้นถิ่นก็คือ บริเวณลุ่มน้ำโขง ซึ่งมีแม่น้ำโขงและแม่น้ำสาขานับร้อยสายที่ทำหน้าที่หล่อเลี้ยงผืนแผ่นดินแถบนี้ ไหลจากจีนผ่านลาว พม่า ไทย กัมพูชา และเวียดนาม นับว่าเป็นสายน้ำแห่งชีวิตที่สำคัญแห่งหนึ่ง ซึ่งผู้คนหลาก เผ่าหลายชาติพันธุ์ ได้อาศัยพักพิง และก่อร่างสร้างชีวิต ชุมชน วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีมานานนับพันปี "หลากเผ่าหลายพันธุ์ในลุ่มน้ำของ"นำเสนอเรื่องราวของกลุ่มคนในดินแดนลุ่มน้ำโขง ตำนาน นิทานพื้นถิ่น พิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ความเชื่อเกี่ยวกับผี การแต่งกาย และการกินอยู่ในช่วงเวลาที่วิถีชีวิตแบบเรียบง่ายค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับความเจริญและการพัฒนาที่กำลังมุ่งเข้ามาอย่างมากมาย


ผู้แต่ง                            -หมวดหมู่                        ประวัติศาสตร์เลขหมู่                           959.3 ป247 ล.27สถานที่พิมพ์                    พระนครสำนักพิมพ์                      คุรุสภาพระสุเมรุปีที่พิมพ์                         2511ภาษา                            ไทยหัวเรื่อง                         ไทย -- ประวัติศาสตร์ -- วัฒนธรรมประเภทวัสดุ/มีเดีย             หนังสือหายากลักษณะวัสดุ                    318 หน้า : ไม่มีภาพประกอบ ; 19 ซม.บทคัดย่อ                         เนื้อหาภายในประกอบด้วย ประชุมพงศาวดาร เล่ม 27 (ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 45 (ต่อ)) รวมจดหมายเหตุ เรื่องราชทูตไทยไปประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ.2400


หินทุบเปลือกไม้วัสดุ : หิน ขนาด : ยาว 9.6 เซนติเมตร กว้าง 5.8 เซนติเมตร สูง 5.5 เซนติเมตรสมัย : ก่อนประวัติศาสตร์ อายุ : พุทธศตวรรษที่ 5-10 ลักษณะวัตถุ : ทรงกลม ด้านหนึ่งเซาะร่องเป็นเส้นตรงตัดกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด ช่วงตรงกลางแกะเป็นร่องเว้าลึกเล็กน้อย เพื่อการจับ          มนุษย์ที่อาศัยอยู่ในแถบฝั่งทะเลตะวันออกและตะวันตกของภาคใต้มีวัฒนธรรมการนุ่งห่มด้วยผ้า ทำจากเปลือกไม้ โดยพบหินทุบเปลือกไม้ ซึ่งมีลักษณะเป็นแท่งหินทรงกระบอก หรือ ทรงรี ด้านหนึ่งสกัดเป็นร่องเส้นไขว้เป็นตาตาราง ในแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่ ถ้ำเบื้องแบบ ตำบลบ้านทำเนียบ อำเภอ คีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี และแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ ในจังหวัดชุมพร นครศรีธรรมราช และพังงา อีกด้วย           จากนั้นในราวพุทธศตวรรษที่ 5-6 ชุมชนโบราณในภาคใต้ได้มีการรับวัฒนธรรมจากอินเดีย จีน และเมดิเตอเรเนียน ทำให้มีการพัฒนาการทำผ้าจากเปลือกไม้มาเป็นการทอผ้าด้วยเส้นใยจากพืช โดยเฉพาะ ฝ้าย ซึ่งมีแหล่งกำเนิดในอินเดีย นั้น น่าจะมีการนำเข้ามาปลูกและเรียนรู้เทคโนโลยีการผลิตเส้นใยและทอผ้าจากเส้นใยฝ้ายแล้ว เพราะพบอุปกรณ์ปั่นด้ายที่เรียกว่า แว ทำจากดินเผาและหิน มีรูปทรงต่าง ๆ กัน ตั้งแต่ มีฐานรูปกรวย รูปครึ่งวงกลม มีแกนยาวเป็นเดือยทรงกระบอกยื่นออกมาและมีรูตรงกลาง ในแหล่งโบราณคดีในภาคใต้ที่มีอายุอยู่ในช่วงเวลานี้หลายแห่ง อาทิ แหล่งโบราณคดีเขาสามแก้ว จังหวัดชุมพร และแหล่งโบราณคดีควนลูกปัด ในเขตอำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ แหล่งที่พบ : เขาเสก อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ปัจจุบัน จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชุมพร ที่มาข้อมูล ระบบทะเบียนโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชุมพร


Messenger