ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 53,516 รายการ
นานาคติพจน์. พระนคร : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2498 คณะศิษยานุศิษย์พิมพ์แจกเป็นธรรมบรรณาการในงานฉลองสมณศักดิ์สัญญาบัตรและพัดยศของพระครูโอภาสสมณาการ (ไล้ โอภาโส)เจ้าอาวาสวัดไทยวิวัฒนาราม เจ้าคณะธรรมยุต อ.เมือง จ.กาญจนบุรี เป็นคติพจน์ของพระครโอภาสสมณาจาร วัดไทยวิวัฒนารามกาญจนบุรี เนื้อหาเป็นร้อยกรอง จำนวน 42 เรื่อง
เลขทะเบียน : นพ.บ.697/10ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณ หมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 30 หน้า ; 4.5 x 55 ซ.ม. : รักทึบ-ลานดิบ-ล่องชาด-ล่องรัก ; ไม่มีไม้ประกับชื่อชุด : มัดที่ 220 (227-242) ผูก 10 (2568)หัวเรื่อง : ขฺทกนิกายฎฺฐกถา--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
เลขทะเบียน : นพ.บ.770/1ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณ หมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 20 หน้า ; 4.5 x 56 ซ.ม. : ทองทึบ-ลานดิบ-ล่องรัก ; ไม่มีไม้ประกับชื่อชุด : มัดที่ 238 (417-423) ผูก 1 (2568)หัวเรื่อง : ฉลองธุงฝ้าย--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพครบ ๑๐๐ ปี ๒๐ กันยายน ๒๕๖๘ ผู้ออกแบบ นายปริญญา บุญฤทธิ์ นายช่างศิลปกรรมปฏิบัติงาน สังกัด กลุ่มงานศิลปประยุกต์ กลุ่มศิลปประยุกต์และเครื่องเคลือบดินเผา สำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร
---------------------------------------------
ความหมายของตราสัญลักษณ์
- แบบตราสัญลักษณ์ ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธย อ.ป.ร. อันหมายถึง อานันทมหิดล ปรมราชาธิราช พื้นอักษรสีทอง ภายในกรอบวงกลมพื้นสีแดงอันเป็นสีของวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นสีประจำวันพระบรมรมราชสมภพ
- ภายในกรอบประดับเพชร ๑๒ ดวง หมายถึง ทรงดำรงสิริราชสมบัติ ๑๒ ปี พื้นหลังสีน้ำเงินเป็นสีของชัตติยกษัตริย์ เบื้องบนประดิษฐานพระมหาพิชัยมงกุฎประกอบด้วยเลข ๘ อันเป็นเลขมหามงคลประจำรัชกาล
- เบื้องหลังพระมหาพิชัยมงกุฎประดิษฐานพระนพปฎลมหาเศวตฉัตร แสดงถึงพระบรมราชอิสริยยศของสมเด็จพระมหากษัตริยาธิราช ขนาบด้วยสัปตปฏล
- เบื้องล่างมีเลข ๑๐๐ หมายถึง วันคล้ายวันพระบรมราชสมภพครบ ๑๐๐ ปี แพรแถบขอบขลิบทองพื้นสีหงขาด (ชมพู) ปลายแถบเป็นรูปเศียรพระโค สื่อถึงปีฉลูนักษัตรอันเป็นปีพระบรมราชสมภพ มีข้อความว่า "เฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพครบ ๑๐๐ ปี" เบื้องล่างสุดมีข้อความว่า "๒๐ กันยายน ๒๕๖๘"
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ขอเชิญชมนิทรรศการพิเศษ เรื่อง "สิปปภัณฑ์ สร้างสรรค์ สืบศิลป์ทวารวดี" พร้อมร่วมกิจกรรมเพื่อรับของที่ระลึก ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป จนถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๘ เปิดวันพุธ - วันอาทิตย์ ปิดวันจันทร์ - วันอังคาร
นิทรรศการจัดแสดงเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์จากต้นทุนทางวัฒนธรรมที่มีต้นแบบและแรงบันดาลใจมาจากโบราณวัตถุสมัยทวารวดีที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง เช่น ของเล่นนักโบราณคดีสมัครเล่น ที่มีต้นแบบและแรงบันดาลใจจากประติมากรรมรูปสัตว์ ชุดเครื่องประดับเซรามิก มีแรงบันดาลใจจากลูกปัดหินและลูกปัดแก้วต่าง ๆ พระพิมพ์เนื้อโลหะและดินเผาซุ้มสลักไม้ฉลุโปร่ง มีต้นแบบและแรงบันดาลใจจากพระพิมพ์ดินเผาภาพพระพุทธรูปปางสมาธิแวดล้อมด้วยเครี่องสูง จากโบราณสถานพุหางนาคหมายเลข ๒ เมืองโบราณอู่ทอง
ทั้งนี้ ผู้เข้าชมนิทรรศการสามารถร่วมกิจกรรมตามหาตราประทับภายในห้องจัดแสดง เมื่อประทับตราครบ ๔ แบบ นำมาแลกรับโปสการ์ดที่ระลึกได้ ๑ ใบ (มีจำนวนจำกัด) นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมพิเศษเฉพาะวันเสาร์และอาทิตย์ พบกับกิจกรรมเสกสรรค์ ปั้นแต่ง โดยปั้นดินญี่เป็นรูปสัตว์ หน้าคน และอื่นๆ ตามจินตนาการ หรือระบายสีตุ๊กตา ปูนปลาสเตอร์ พิเศษสุด ๆ สำหรับผู้เข้าร่วมกิจกรรมยังจะได้รับของที่ระลึกแบบสุ่มอีก ๑ ชิ้น (มีจำนวนจำกัด)
อัตราค่าเข้าชมชาวไทย ๓๐ บาท และชาวต่างชาติ ๒๐๐ บาท สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม โทร. ๐ ๓๕๕๕ ๑๐๒๑ Facebook : พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง https://www.facebook.com/Uthongmuseum/
ชื่อเรื่อง อนุสรณ์วันสงกรานต์ ณ วัดโบสถ์ อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรีผู้แต่ง เฉลิม ทวีสุขประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือท้องถิ่นหมวดหมู่ สังคมศาสตร์เลขหมู่ 394.2 ฉ399อ สถานที่พิมพ์ กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์ โรงพิมพ์ศรีอนันต์ปีที่พิมพ์ 2527ลักษณะวัสดุ 82 หน้า : ภาพประกอบ ; 26 ซม.หัวเรื่อง วันสงกรานต์ วันสำคัญ - - ไทย ภาษา ไทยบทคัดย่อ/บันทึก รวบรวมเรื่องราวบทความต่าง ๆ เช่น โอวาทของพระเดชพระคุณพระเทพสุทธิโมลี อดีตเจ้าอาวาสวัดโบสถ์ และท่านอื่น ๆ คำขวัญ บทความ ข้อคิด ของผู้มีเกียรติหลายท่านในจังหวัดสิงห์บุรี
วิหารธรรมศาลา มีลักษณะเป็นโครงสร้างสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 15.10 เมตร ยาว 35.80 เมตร และสูง 11.60 เมตร ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของกลุ่มพระบรมธาตุ การก่อสร้างใช้วิธีการวางฐานรากแบบโบราณ โดยมีการก่อกำแพงอิฐล้อมรอบฐานพื้นที่ที่จะสร้างอาคาร จากนั้นฝังเสาขนาดใหญ่ลงในทราย วิหารนี้แบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ โถงด้านหน้า ส่วนกลาง และส่วนท้ายของวิหาร หลังคามีลักษณะเป็นจั่วซ้อนกัน ตกแต่งด้วยลวดลายสถาปัตยกรรมที่ประณีต มีระเบียงยื่นออกมาทั้งด้านหน้าและด้านหลัง โครงสร้างหลังคาใช้จันทันเชื่อมต่อกับคานทุกเส้น โดยวิหารหลังนี้ทะลุผ่านระเบียงคด หรือวิหารพระด้านทางทิศตะวันออก แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงทางเข้าสู่พระบรมธาตุเจดีย์เป็นทางทิศตะวันออก การขุดค้นทางโบราณคดีที่ฐานของวิหารนี้ให้ผลการหาอายุด้วยวิธี TL ได้แก่ พ.ศ. 1965 - 2015 และ 1971 - 2021 ซึ่งบ่งบอกว่าวิหารนี้น่าจะสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 20 ในช่วงต้นอยุธยาสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมไตรโลกนาถ ซึ่งมีการบูรณะและสร้างสิ่งก่อสร้างครั้งใหญ่ที่วัดพระมหาธาตุ
สันนิษฐานว่าในตอนแรกวิหารนี้เป็นโครงสร้างเปิดที่ไม่มีผนัง หลังจากที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เป็นวิหารปิด จึงได้มีการสร้างพระพุทธปฏิมายืนทรงเครื่อง 2 องค์ขึ้น องค์แรกชื่อว่า พระนางเหมชาลา (สูง 5.8 เมตร) ตั้งอยู่ที่ส่วนท้ายของวิหาร ขณะที่องค์ที่สองชื่อว่า พระทนทกุมาร (สูง 8.40 เมตร) ตั้งอยู่ด้านหน้าของวิหาร ตามตำนานท้องถิ่นกล่าวว่า พระนางเหมชาลาและพระทนทกุมาร เป็นผู้ที่นำพระบรมสารีริกธาตุมายังสถานที่แห่งนี้ พระทนทกุมารถือว่าเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ขณะที่พระพุทธรูปเหมชาลามีเอกลักษณ์ด้วยรูปทรงและลักษณะใบหน้าเป็นสตรี พระพุทธรูปยืนทั้งสององค์นี้อาจมีความเกี่ยวข้องกับการสร้างพระอัฏฐารส หมายถึงพระพุทธรูปยืนสูง 18 ศอก ซึ่งเป็นแนวคิดที่แพร่หลายตามขนบทางสถาปัตยกรรมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป โดยเฉพาะที่พุกาม สุโขทัย และอยุธยา พระพุทธปฏิมายืนทรงเครื่อง 2 องค์นี้ถือเป็นหลักฐานของการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมและการรับมาใช้ในการสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่ตามประเพณีของสุโขทัย และอยุธยา
ต่อมาได้มีการประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยชื่อว่า พระธรรมศาลา ไว้กลางวิหาร นอกจากนี้ยังได้มีการสร้างเจดีย์สวรรค์ขึ้น เพื่อบรรจุอัฐิของพระยารามราชท้ายน้ำ เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชผู้สละชีพในสงครามเพื่อปกป้องบ้านเมือง ทั้งพระพุทธรูปและเจดีย์สวรรค์สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ บรรพบุรุษที่มีความกล้าหาญและได้สร้างคุณูปการสำคัญให้กับวัดพระมหาธาตุและนครศรีธรรมราช
ลักษณะโดดเด่นของอาคารหลังนี้คือ หลังคาโค้ง รูปทรงคล้ายเรือที่แล่นอยู่ในมหาสมุทร ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเรือโลกุตรนาวา ที่นำพาสรรพชีวิตให้ข้ามพ้นมหาสมุทรแห่งวัฏสังสารหรือการเวียนว่ายตายเกิด
วิหารนี้มีบทบาทสำคัญสามประการ ประการแรกคือเป็นสถานที่เผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยการเทศนาของพระสงฆ์และการเก็บรักษาพระไตรปิฎก ประการที่สองคือเป็นวิหารหลักสำหรับประกอบพิธีสงฆ์ต่าง ๆ ประการที่สามคือเป็นศูนย์กลางในการประกอบพิธีกรรมของรัฐ เช่น พิธีภัทรบท และพิธีดื่มน้ำพิพัฒน์สัตยา วิหารนี้ได้รับการใช้งานอย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะในช่วงที่มีการเสด็จพระราชดำเนินมายังจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้ใช้วิหารแห่งนี้เป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธี ดังเห็นได้จากการเสด็จฯ ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6)พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพล อดุลยเดช (รัชกาลที่ 9) และพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 10)
พระนารายณ์บรรทมสินธุ์
เทพผู้ให้กำเนิดแห่งต้นน้ำลำโดมใหญ่
ภาพสลักพระนารายณ์บรรทมสินธุ์แห่งลำโดมใหญ่ บ้านแข้ด่อน ตำบลโดมประดิษฐ์ อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นภาพสะท้อนแนวคิด คติความเชื่อเรื่องจักรวาลและการให้กำเนิดตามคัมภีร์วิษณุปุราณะ แสดงถึงความยิ่งใหญ่แห่งองค์พระนารายณ์หรือพระวิษณุ ด้วยพระองค์คือพรหมันอันเป็นสิ่งสูงสุด ทุกสิ่งทุกอย่าง สถิตอยู่ในรูปของปุรุษะและกาลเวลา พระองค์ทรงเป็นผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวง บรรทมเหนืออนันตนาคราชหรือเศษนาค ในเกษียรสมุทร มีดอกบัวผุดออกมาจากพระนาภี และมีพระพรหมประทับอยู่เหนือดอกบัวนั้นเพื่อสร้างโลกในลำดับไป มีพระนามที่ได้รับการกล่าวขานว่า “วิษณุอนันตศายิน-ปัทมนาภะ” หรือเรียกโดยทั่วไปว่า พระนารายณ์บรรทมสินธุ์ ในประเทศไทยพบแล้วไม่น้อยกว่า ๑๔ องค์ ปรากฏอยู่ตามทับหลังประดับปราสาทหิน กระจายตัวอยู่มากในภาคอีสานและพบบ้างในภาคกลาง
ภาพสลักนี้มีความพิเศษกว่าภาพอื่น ด้วยสลักไว้ข้างลำน้ำธรรมชาติ คือ ลำโดมใหญ่ที่โขดหินฝั่งทิศตะวันตกใน “วังมน” เวิ้งน้ำขนาดใหญ่ จุดที่ลำห้วยไหไหลลงมาบรรจบรวมตัวกันของลำห้วยขนาดเล็ก ๆ หลายสาย จากลักษณะทางศิลปกรรมโดยรวมสามารถกำหนดอายุได้ในราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๕-๑๖ สลักขึ้นตามความเชื่อในศาสนาฮินดู สภาพของแหล่งที่ตั้งเหมาะแก่การพักแรมหรืออยู่อาศัยได้ชั่วคราว แสดงถึงความมุ่งหมายที่จะใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม หรือบวงสรวงบูชา หรืออาจเป็นศาสนสถานอีกรูปแบบหนึ่ง รวมทั้งการเลือกพื้นที่อาจถือได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของลำน้ำ ย่อมแสดงให้เห็นถึงความเชื่อเรื่องการให้กำเนิด หรือการสร้างโลกอันบริสุทธิ์ และทุกอย่างก็ไหลลงสู่เบื้องล่าง ก่อเกิดเป็นสรรพสิ่งต่าง ๆ อันเปรียบได้กับการสร้างโลกขององค์พระนารายณ์
สามารถค้นข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ https://finearts.go.th/main หรือสแกนคิวอาร์โค้ด (QR Code)
ผู้เรียบเรียง : นายพงษ์พิศิษฏ์ กรมขันธ์ นักโบราณคดีชำนาญการ
กลุ่มโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ 9 อุบลราชธานี
ชื่อเรื่อง หนังสือพิมพ์คนสุพรรณ ปีที่ 10 ฉบับที่ 700 (20 เม.ย. 2511)
ประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
สถานที่พิมพ์ สุพรรณบุรี
สำนักพิมพ์ มนัสการพิมพ์
ปีที่พิมพ์ 2511
ลักษณะวัสดุ 8 หน้า. : กว้าง 40.5 ซ.ม. ยาว 54.5 ซ.ม.
ภาษา ไทย
ชื่อเรื่อง หนังสือพิมพ์คนสุพรรณ ปีที่ 10 ฉบับที่ 621 (10 ส.ค. 2511)
ประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นสถานที่พิมพ์ สุพรรณบุรีสำนักพิมพ์ มนัสการพิมพ์ปีที่พิมพ์ 2511ลักษณะวัสดุ 12 หน้า. : กว้าง 40.5 ซ.ม. ยาว 54.5 ซ.ม.ภาษา ไทย
ประกาศสำนักบริหารกลาง เรื่อง การขึ้นบัญชีและการยกเลิกบัญชีผู้ได้รับการคัดเลือกเพื่อการจ้างบุคคลเป็นลูกจ้างชั่วคราว ตำแหน่งนักวิชาการโสตทัศนศึกษา จำนวน ๑ อัตรา