ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 48,758 รายการ
1. ตำรายาเกร็ด เช่น ยาแก้พิษไข้, ยามหาหิน, ยาจุดกาน, ยาแก้คันทรักษา, ยานะวะโกด, ยาทองเนื้องาม, ยาเขียวพิสดาร, ยาทาหัวแม่ตีนกันตา, ยาทาเสน, ยาสะวางอารม, ยาเขียวสัตตคุณ, แก้ไข้สลักบาดาร, ยาประจำท้อง ฯลฯ 2. ตำราดูประเคราะห์ 3. เวทย์มนต์คาถาแคล้วคลาด
อนุมานราชธน, พระยา. เรื่องการค้าด้วยสำเภาและเรื่องภาษีภายใน. พระนคร : กรมศิลปากร, 2483. กล่าวถึงการค้าทางทะเลในสมัยโบราณของประเทศแถบทางตะวันออก ซึ่งมีการใช้เรือสำเภาเป็นยานพาหนะ และมีเนื้อหากล่าวถึงเรื่องภาษีภายใน ซึ่งเป็นภาษีที่มีมูลเหตุเนื่องมาจากเรื่องการจัดตั้งภาษีผูกขาดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3
วันจันทร์ที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓ เวลา ๑๖.๐๐ น. นายประทีป เพ็งตะโก อธิบดีกรมศิลปากร ตรวจเยี่ยมงานอนุรักษ์และพัฒนาโบราณสถานวิหารไทยลื้อ วัดดอนมูล ตำบลศรีภูมิ อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน โดยมีนายเทอดศักดิ์ เย็นจุระ ผู้อำนวยการกลุ่มอนุรักษ์โบราณสถาน สำนักศิลปากรที่ ๗ เชียงใหม่ รายงานความคืบหน้าการบูรณะฯ โดยท่านอธิบดีกรมศิลปากรสั่งการให้ศึกษารายละเอียดแบบ อาคารก่อสร้าง ตลอดจนศิลปกรรมปูนปั้นต่างๆ และบูรณะฯ ให้คงสภาพเดิมมากที่สุด วิหารไทลื้อ วัดดอนมูล อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน สร้างเมื่อ พ.ศ.๒๓๗๙ เสร็จเมื่อ ๒๓๘๐ ต่อมา พ.ศ.๒๔๐๐ ได้ทำการซ่อมแซมพระวิหารตกแต่งฐานชุกชี และพ.ศ.๒๔๗๑ ได้ทำการซ่อมแซมโดยได้เปลี่ยนหลังคาไม้แป้นเกล็ดแต่ก็ยังคงรูปแบบดั้งเดิมเอาไว้ จากนั้น พ.ศ.๒๔๙๐ ได้ซ่อมแซมพระวิหารครั้งใหญ่ คือเปลี่ยนเสาไม้ เป็นเสาก่ออิฐถือปูน เหตุเพราะเสาไม้ผุเหลือไว้เพียง ๒ ต้น ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันมีการเจาะขยายช่องหน้าต่างอีกเล็กน้อย ปิดประตูด้านหลังพระประธาน (เดิมพระวิหารไทลื้อมีประตู ๓ ด้าน คือ ด้านหน้าทางทิศตะวันออก ด้านหลังทางทิศตะวันตก และด้านข้างทางทิศใต้) เหลือเพียง ๒ ด้าน และทำการตกแต่งพระประธาน ทำดาวเพดาน ซุ้มพระประธานในการบูรณะครั้งนี้ยังคงรักษารูปแบบดั้งเดิมเอาไว้ โดยเฉพาะโครงสร้างหลังคา เมื่อ พ.ศ.๒๕๒๙ วิหารหลังนี้ได้ชำรุดทรุดโทรมเป็นอย่างมากโดยเฉพาะฐาน และเสาไม้ ๒ ต้นที่เหลือได้ผุและทรุดลงเล็กน้อย จึงได้เปลี่ยนหลังคาเป็นไม้แป้นเกล็ดเหมือนเดิมและได้เทฐานคอนกรีตเสริมฐานเดิม ซึ่งกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อปี พ.ศ.๒๕๔๓ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานรางวัลอนุรักษ์ศิลปกรรมดีเด่น ประจำปี ๒๕๕๓
ผู้แต่ง : เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี
ฉบับพิมพ์ : พิมพ์ครั้งที่ 1
สถานที่พิมพ์ : พระนคร
สำนักพิมพ์ : ห้างหุ้นส่วนจำกัดศิวพร
ปีที่พิมพ์ : 2504
หมายเหตุ : พิมพ์ในการพระราชทานเพลิงศพ ท่านผู้หญิงเสงี่ยม พระเสด็จสุเรนทราธิบดี ท.จ. 12 เมษายน 2504
หนังสือเล่มนี้รวบรวมพระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระมนตรีพจนกิจ ในเวลาเฝ้าไปรเวต เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ร.ศ. 112 และรวบรวมบันทึกการเดินทางของพระมนตรีพจนกิจ จากกรุงเทพฯไปประเทศอังกฤษ รวมถึงพระราชหัตถเลขและคำกราบบังคมทูลตั้งแต่เดือนมกราคม ร.ศ. 113 ถึงเดือนกันยาน ร.ศ. 116 และบันทึกพระยาวิสุทธสุริยศักดิ์ ทูลเกล้า ถวายเมื่อเสด็จถึงประเทศอังกฤษ พระบรมราโชวาท พระราชทานพระยาวิสุทธสุริยศักดิ์ สำเนาพระบรมราโชวาท พระราชทานพระยานนทบุรีฯ พระราชหัตถเลขและคำกราบบังคมทูล ตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน ร.ศ. 116 ถึงเดือนพฤศจิกายน ร.ศ. 118
ภาพถ่าย ถือเป็นหลักฐานทางโบราณคดีประเภทหนึ่ง ที่ทำให้นักโบราณคดีใช้เป็นหนึ่งในเครื่องมือในการอธิบายเรื่องราวของมนุษย์ในอดีตได้ ก่อนจะเกิดภาพถ่ายแบบที่เรารู้จักกันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน มนุษย์มีการบันทึกความทรงจำจากการวาดเขียนสิ่งที่จดจำมาจากเหตุการณ์ที่เคยได้เจอ ผสมผสานกับจินตนาการและความเชื่อ จนทำให้เกิดภาพที่เรียกได้ว่า เก่าแก่ที่สุดในโลก คือ ภาพเขียนสีของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ ๑๔ - ๑๖ เกิดการบันทึกภาพจากการสร้างห้องมืด เรียกว่า คาเมรา ออบสคูรา และเกิดการจำลองภาพโครงทึบ ในช่วงศตวรรษที่ ๑๘ จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ ๑๙ มีการบันทึกภาพด้วยแสงเป็นภาพ ทำให้สามารถถ่ายรูปชนิดแบบติดถาวรได้รูปแรกของโลก โดย เนียพซ์ และในช่วงเวลาเดียวกันการถ่ายภาพถูกพัฒนาไปจนมีการประกาศวิธีการถ่ายรูปอย่างเป็นทางการสู่สาธารณะชน โดยเรียกระบบนี้ว่า “ดาแกร์โรไทพ์” หรือ “ทัลบอต” หลังจากที่ดาแกร์คิดค้นและประกาศวิธีการดังกล่าว การถ่ายภาพได้รับความนิยมอย่างมาก และกระจายไปยังดินแดนต่าง ๆ อย่างอินเดีย สิงคโปร์ และสยาม การนำเข้ามาในสยามนี้ เกิดจากการที่พระสังฆราชปาเลอกัว ได้ทดลองและเรียนรู้การถ่ายภาพร่วมกับ คุณพ่อยังบัปติส ปรังซัว หลุยส์ ลาร์โนดี ดังเอกสารจดหมายที่พระสังฆราชปาเลอกัวส์กับเพื่อน ๆ บาทหลวงที่ประจำอยู่ที่ศูนย์มิชชันนารีที่มาเก๊าและปารีส จดหมายฉบับนี้ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ.๒๓๘๘ ความว่า “...ข้าพเจ้าได้ทดลองถ่ายรูปโดยใช้กล้องดาแกร์ พร้อมกับคุณลาโนร์ดีแล้ว...ข้าพเจ้าใช้เกือบหมดแล้ว เพราะข้าพเจ้าได้ถ่ายรูปพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ รวมทั้งข้าราชการชั้นผู้ใหญอีกหลายคนที่มาหา...” ภายหลัง ลาร์โนดี จึงนำกล้องถ่ายรูปเข้ามายังสยาม และทำให้การถ่ายภาพเริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่ชนชั้นสูง หลังจากนั้นประชาชนจึงเริ่มรู้จักเทคโนโลยีการถ่ายภาพและนิยมบันทึกความทรงจำให้รูปแบบการถ่ายภาพตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การถ่ายภาพมีเรื่อยมาและมีผลงานให้เห็นมาจนจึงทุกวันนี้ และภาพถ่ายเก่าบางภาพเป็นภาพที่ถ่ายในโอกาสต่าง ๆ ทำให้โบราณสถานสำคัญได้รับการบันทึกเอาไว้ด้วย เช่น ภาพที่เจ้านายทรงทำบุญในงานรื่นเริง ซึ่งถ่ายติดศาลาสี่สมเด็จและพระที่นั่งทรงผนวชของวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร (ภาพที่ ๑) บางภาพเป็นภาพถ่ายมุมสูงที่ถ่ายโดย วิลเลียมส์ ฮันท์ ซึ่งต้องการถ่ายให้เห็นสภาพสถานที่ต่าง ๆ ของกรุงเทพฯ ในมุมกว้าง เพื่อต้องการเปรียบเทียบสภาพพื้นที่หากเกิดระเบิดเสียหายจากเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ ๒ โอกาสนี้ทำให้บางวัดถูกบันทึกภาพไปด้วย เช่น ภาพมุมสูงวัดอินทรวิหาร (มองเห็นหลวงพ่อโต (สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต) พระพุทธรูปปางอุ้มบาตรขนาดใหญ่) ภาพมุมสูงยังถ่ายติดวัดใหม่อมสรส (ภาพที่ ๒) หรือ ภาพวัดราชบูรณะราชวรวิหาร ในช่วงที่พระปรางค์เสียหายจากแรงระเบิด ดังนั้นภาพถ่ายต่าง ๆ ของวัดยังมีประโยชน์สำหรับการเปรียบเทียบสภาพเดิมของวัดในอดีตกับปัจจุบันด้วย เช่น ภาพพระปรางค์เดิมของวัดราชบูรณะราชวรวิหารดังที่กล่าวไป หรือ ภาพอุโบสถวัดเบญจมบพิตรขณะกำลังปฏิสังขรณ์ เป็นต้น (ภาพที่ ๓ และ ภาพที่ ๔) ภาพที่ ๑ ภาพที่เจ้านายทรงทำบุญในงานรื่นเริง ซึ่งถ่ายติดศาลาสี่สมเด็จและพระที่นั่งทรงผนวชของวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร ที่มา : ภาพจากหอจดหมายเหตุ ภาพที่ ๒ วัดอินทรวิหาร และวัดใหม่อมตรส ที่มา : หอจดหมายเหตุแห่งชาติ ภาพที่ ๓ วัดเบญจมบพิตรขณะกำลังปฏิสังขรณ์ ที่มา : หอจดหมายเหตุแห่งชาติ ภาพที่ ๔ วัดราชบูรณะ พระปรางค์ที่โดนแรงระเบิด ที่มา : หอจดหมายเหตุแห่งชาติ -----------------------------------------------------เรียบเรียงข้อมูล : สุวิมล เงินชัยโรจน์ กองโบราณคดี -----------------------------------------------------บรรณานุกรม เอกสารอ้างอิง ไกรฤกษ์ นานา. “ภาพมุมกว้าง: กรุงรัตนโกสินทร์เก่าที่สุดภาพแรกไม่ได้ถ่ายจากกล้องถ่ายรูป.” ศิลปวัฒนธรรม ๒๙, ๔ (กุมภาพันธ์๒๕๕๑): ๘๖ – ๑๐๔. โจคิม เค. เบ้าวท์ซ. ฉายาลักษณ์สยาม: ภาพถ่ายโบราณ พ.ศ.๒๔๐๓ – ๒๔๕๓. แปลจาก Unseen Siam: Early Photography ๑๘๖๐ – ๑๙๑๐. แปลโดยจุฑามาส อรุณวรกุลและไพศาลย์ เปี่ยมเมตตาวัฒน์. กรุงเทพฯ: ริเวอร์บุ๊คส์, ๒๕๕๙. นิตยา ชำนาญป่า. “ภาพถ่ายกับงานประวัติศาสตร์ศิลปะ” การค้นคว้าอิสระตามหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๓. ศักดา ศิริพันธุ์. กษัตริย์กับกล้อง. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์, ๒๕๓๕. สุรชาติทินานนท์. ศิลปะภาพถ่าย 1. เอกสารประกอบการสอนรายวิชาอศ 231 ศิลปะภาพถ่าย1 คณะ ศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. เอนก นาวิกมูล. ถ่ายรูปเมืองไทยสมัยแรก. กรุงเทพฯ: แสงแดด, ๒๕๓๐. ________. ประวัติการถ่ายรูปยุคแรกของไทย. กรุงเทพฯ: สารคดี, ๒๕๕๘.
ชื่อเรื่อง พระราชหัตถเลขาคราวเสด็จมณฑลฝ่ายเหนือในรัชกาลที่ 5 นับในหนังสือเรื่องเที่ยวต่าง ๆ เป็นภาคที่ 5ผู้แต่ง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือหายากหมวดหมู่ ภูมิศาสตร์และการท่องเที่ยวเลขหมู่ 915.936 จ657พสถานที่พิมพ์ พระนครสำนักพิมพ์ โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย ปีที่พิมพ์ 2492ลักษณะวัสดุ 116 หน้า หัวเรื่อง ไทย (ภาคเหนือ)—ภูมิประเทศและการท่องเที่ยว ไทย (ภาคเหนือ)--ความเป็นอยู่และประเพณี ภาษา ไทยบทคัดย่อ/บันทึก พระภิกษุสามเณรวัดบวรนิเวศวิหาร พิมพ์ถวายในงานทรงบำเพ็ญพระราชกุศลฉลองพระชนมายุครบ 60 พรรษา แห่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยานิภา
ชื่อเรื่อง เทศนาธัมมสังคิณี-ยมกปกรณ์สพ.บ. 194/2ประเภทวัสดุมีเดีย คัมภีร์ใบลานหมวดหมู่ พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ 30 หน้า กว้าง 4.8 ซ.ม. ยาว 54.6 ซ.ม. หัวเรื่อง พุทธศาสนา บทสวดมนต์บทคัดย่อ/บันทึก
เป็นคัมภีร์ใบลาน อักษรขอม เส้นจาร ฉบับล่องชาด ได้รับบริจาคมาจากวัดพยัคฆาราม ต.ศรีประจันต์ อ.ศรีประจันต์ จ.สุพรรณบุรี
เลขทะเบียน : นพ.บ.78/9ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 50 หน้า ; 4 x 51.5 ซ.ม. : ล่องรัก ; ไม้ประกับธรรมดา ชื่อชุด : มัดที่ 48 (59-70) ผูก 9 (2564)หัวเรื่อง : มหานิปาตวณฺณนา(ทสชาติ)ชาตกฎฺฐกถา ขุทฺทกนิกายฎฺฐกถา(ลำมโหสถ) --เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
เลขทะเบียน : นพ.บ.125/6ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 52 หน้า ; 4.5 x 51.5 ซ.ม. : ล่องรัก ; ไม้ประกับธรรมดา มีฉลากไม้ชื่อชุด : มัดที่ 72 (248-256) ผูก 6 (2564)หัวเรื่อง : เอกนิปาต (นิไสเอกนิปาต)--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
เลขทะเบียน : นพ.บ.149/2ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 58 หน้า ; 4.5 x 55 ซ.ม. : ล่องรัก ; ไม้ประกับธรรมดา ชื่อชุด : มัดที่ 91 (392-403) ผูก 2 (2564)หัวเรื่อง : สตฺตปฺปปกรณาภิธมฺม (อภิธรรมสังคิณี-พระมหาปัฎฐาน)--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
