ค้นหา
รายการที่พบทั้งหมด 50,334 รายการ
หมวดหมู่ พุทธศาสนาภาษา บาลี/ไทยหัวเรื่อง นิพพานประเภทวัสดุ/มีเดีย คัมภีร์ใบลานลักษณะวัสดุ 46 หน้า : กว้าง 5 ซม. ยาว 57 ซม. บทคัดย่อ
เป็นคัมภีร์ใบลาน อักษรขอม เส้นจาร ฉบับล่องชาด ได้รับบริจาคมาจากพระครูวิมลสังวร วัดแค ต.รั้วใหญ่ อ.เมืองฯ จ.สุพรรณบุรี
เลขทะเบียน : นพ.บ.62/5ห้องจัดเก็บ : ศรีโคตรบูรณ์ประเภทสื่อ : เอกสารโบราณหมวดหมู่ : พุทธศาสนาลักษณะวัสดุ : 76 หน้า ; 5.2 x 58 ซ.ม. : ล่องชาด ; ไม้ประกับธรรมดา ชื่อชุด : มัดที่ 40 (388-394) ผูก 5หัวเรื่อง : สตฺตปฺปกรณาภิธมฺม--เอกสารโบราณ คัมภีร์ใบลาน พุทธศาสนาอักษร : ธรรมอีสานภาษา : ธรรมอีสานบทคัดย่อ : มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถสืบค้นได้ที่ห้องศรีโคตรบูรณ์ หอสมุดแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม
ชื่อเรื่อง ชุมนุมตำรากลอน ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ ผู้แต่ง หอพระสมุดวชิรญาณประเภทวัสดุ/มีเดีย หนังสือหายากหมวดหมู่ วรรณคดีเลขหมู่ 808.1 ว148ชสถานที่พิมพ์ พระนครสำนักพิมพ์ โรงพิมพ์องค์การค้าของคุรุสภา ปีที่พิมพ์ 2504ลักษณะวัสดุ 350 หน้า หัวเรื่อง การแต่งคำประพันธ์ ภาษา ไทยบทคัดย่อ/บันทึกชุมนุมตำรากลอนเป็นหนังสือตำราแต่งกลอนภาษาไทยเพื่อประโยชน์ต่อการศึกษา เล่าเรียน ตำรากลอนประกอบด้วยเนื้อหา 5 เรื่อง คือ 1.ฉันท์วรรณพฤติ ตำราแต่งฉันท์ 2.ตำราฉันท์มาตราพฤติ 3.หนังสือกาพย์สารวิลาสินี ตำราแต่งกาพย์ต่างๆ 4.หนังสือเรื่องศิริวิบุลยกิติ ตำราแต่งกลอนกลบท และ 5.ตำราแต่งโคลง
วันพฤหัสบดีที่ ๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๙ ข้าราชการ ลูกจ้างประจำ พนักงานราชการ และเจ้าหน้าที่สำนักศิลปากรที่ ๑๒ นครราชสีมา รดน้ำขอพร นายอนัต์ ชูโชติ อธิบดีกรมศิลปากร เนื่องในวันสงกรานต์ ปีใหม่ไทย ๒๕๕๙
กรมศิลปากร พิมพ์เผยแพร่เนื่องในโอกาสถวายผ้าพระกฐินพระราชทาน ณ วัดธรรมิการามวรวิหาร ๙ พฤศจิกายน ๒๕๓๙
สรีดภงส์หรือทำนบพระร่วง เขื่อนดินขนาดใหญ่ของเมืองสุโขทัย ถือเป็นหัวใจของความอุดมสมบูรณ์ภายในเมืองสุโขทัย โดยเขื่อนดินแห่งนี้ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองสุโขทัยทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างไปประมาณ ๒.๓ กิโลเมตร บริเวณส่วนหนึ่งของแนวเทือกเขาประทักษ์อันเป็นแหล่งที่อุดมด้วยพืชพรรณไม้ต่าง ๆ รวมทั้งพืชสมุนไพร และเป็นพื้นที่เปรียบเสมือนหลังคาที่สามารถรองรับน้ำฝนได้อีกด้วย จากความชาญฉลาดของคนสุโขทัยในอดีตจึงรู้จักสร้างคันดินกั้นน้ำขนาดใหญ่ในระหว่างหุบเขากิ่วอ้ายมาถึงเขาพระบาทใหญ่อันเป็นที่รวมของน้ำจากโซกต่าง ๆ ตามบริเวณเขาถึง ๑๗ โซก เป็นคันดินสำหรับผันแปรทิศทางของน้ำ ที่เชื่อกันมาแต่เดิมว่าคือ สรีดภงส์ ที่กล่าวไว้ในศิลาจารึกที่ ๑ น้ำจาก สรีดภงส์จะถูกระบายไปตามคลองเสาหอ เพื่อเข้าไปใช้อุปโภคบริโภคภายในเมือง โดยระบายเข้าสู่เมืองตรงมุมตะวันตกเฉียงใต้ สรีดภงส์ในปัจจุบันได้รับการปรับปรุงขึ้นใหม่ โดยกรมชลประทานร่วมกับกรมศิลปากร ให้มีความสูงและแข็งแรงกว่าเดิมสำหรับใช้กักเก็บน้ำ มีความสูงประมาณ ๑๐ เมตร ยาวประมาณ ๔๐๐ เมตร สามารถกักเก็บน้ำได้ถึง ๔๐๐,๐๐๐ ลูกบาศก์เมตร ที่มาของข้อมูล : อุทยานประวัติศาสตร์ สุโขทัย
ชื่อเรื่อง : ความรู้เกี่ยวกับพุทธสาสนาและประเพณีบางอย่าง
ผู้แต่ง : ศิลปากร,กรม
พิมพ์ครั้งที่ : ๒๓
ปีที่พิมพ์ : ๒๕๑๕
สถานที่พิมพ์ : กรุงเทพฯ
สำนักพิมพ์ : โรงพิมพ์ตีรณสาร
หมายเหตุ : พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพขุนศึกษาการพิศิษฎ์ ( พิศิษฎ์ หะวานนท์)
หนังสือความรู้เกี่ยวกับพุทธศาสนาและประเพณีบางอย่างนี้ได้รวบรวมเรื่องต่างๆ ไว้ ๗ เรื่องด้วยกันคือ เรื่องพระพุทธเจ้าตรัสรู้อะไร ประวัติพระพุทธศาสนา ปาฐกถาเรื่องพระพุทธศาสนาในประเทศไทย ประเพณีทำบุญสวดมนต์เลี้ยงพระ ประเพณ๊ทำบุญ ประเพณีบวชนาค และตำนานกฐิน
เล่าเรื่องประติมานวิทยา: วัชรปรยังกะ (Vajraparyaṅka) ท่านั่งขัดสมาธิเพชร เป็นท่านั่งโยคะ (อาสนะ-asana) หรือท่านั่งบำเพ็ญเพียร ทำสมาธิฝึกจิต เรียกอีกว่า วัชราสนะ (Vajrāsana) หรือ ธยานสนะ (Dhyānasana) วัชรปรยังกะ (Vajraparyaṅka) มีความหมายเกี่ยวข้องกับวัชราสน์ คือบัลลังก์เพชร ซึ่งพระพุทธเจ้าประทับเมื่อบำเพ็ญสมาธิ ผจญมาร มารวิชัย และตรัสรู้ ลักษณะพระชงฆ์ (แข้ง) ไขว้กันอย่างมั่นคง แลเห็นฝ่าพระบาททั้งสอง มีความหมายเกี่ยวข้องกับการไม่สั่นสะเทือน การไม่เคลื่อนไหว จัดเป็นท่านั่งของพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ และเทพเจ้าทั้งหลายเมื่อทำสมาธิ หรือปฏิบัติโยคะ ภาพ 1. ลายเส้นแสดงวัชรปรยังกะ หรือนั่งขัดสมาธิเพชร ภาพ 2. พระพุทธรูปขัดสมาธิเพชร (วัชรปรยังกะ) สมัยรัตนโกสินทร์ -----------------------------------เรียบเรียงข้อมูล: นางสาวเด่นดาว ศิลปานนท์ ภัณฑารักษ์เชี่ยวชาญ สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ -----------------------------------อ้างอิงจาก 1. Gods, Goddesses & Religious Symbols of Hinduism, Buddhism & Tantrism, 2014, 291. 2. The illustrated dictionary of Hindu iconography, 1985, 151 3. พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรอินเดีย, 2527, 336-337.
