ค้นหา

รายการที่พบทั้งหมด 53,475 รายการ

ชื่อเรื่อง : รวมเรื่องพูดของนายสุกิจ นิมมานเหมินทร์ พิมพ์แจกเป็นอนุสรณ์ในงานศพ นายหลาย อภิชาตบุตร์ ณ เมรุวัดมกุฎกษัตริยาราม 25 พฤษภาคม 2515 ชื่อผู้แต่ง : สุกิจ นิมมานเหมินทร์ ปีที่พิมพ์ : 2515 สถานที่พิมพ์ : กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์ : โรงพิมพ์วรพากย์พินิจ จำนวนหน้า : 244 หน้า สาระสังเขป : หนังสือรวบรวมเรื่องพูดของนายสุกิจ นิมมานเหมินท์ จำนวน 14 เรื่อง มีเนื้อหาเป็นภาษาไทย จำนวน 11 เรื่อง ได้แก่ รัตนบุรุษไทยสมัยก่อน มหาตมะคานธี ปัญหาหมอกับโสเภณี เด็กไทยกับเด็กฝรั่ง มอญที่ข้าพเจ้ารู้จัก เป็นต้น และเรื่องพูดที่มีเนื้อหาเป็นภาษาอังกฤษ จำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ The chinese threat to world order, Betwixt and between India and China และ On world affairs


          กรมศิลปากร โดยสำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอเชิญทุกท่านร่วมงาน "วันพิพิธภัณฑ์ไทย ประจำปี 2568" ภายใต้แนวคิด "The Future of Thai Museums in Rapidly Changing Communities: อนาคตของพิพิธภัณฑ์ไทยกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมอย่างรวดเร็ว" ในวันศุกร์ที่ 5 กันยายน 2568 ณ พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร            เวลา 11.00 - 12.00 น. [Stage] พบกิจกรรมเมื่อพิพิธภัณฑ์ต้องเผชิญภัยทั้ง "ดิน" "น้ำ" และ "ไฟ" สิ่งใดคือหัวใจของการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรม และใครคือผู้ร่วมปกป้องไปกับเรามาร่วมหาคำตอบได้กับกิจกรรมเนื่องในวันพิพิธภัณฑ์ไทย 2568 การเสวนาในหัวข้อ "พิพิธภัณฑ์พิพิธภัย" วิทยากร นายทศพร ศรีสมาน ผู้อำนวยการสำนักศิลปากรที่ 10 นครราชสีมา นายวินัย ปราบริปู หอศิลป์ริมน่าน นางสาวฉัตรลดา สินธุสอน ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เชียงใหม่ ดำเนินรายการโดย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พธู คูศรีพิทักษ์ ประธานหลักสูตรศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาพิพิธภัณฑศึกษา สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล   รับชมการบรรยายและเสวนาผ่านการถ่ายทอดสดได้ที่ Facebook และ YouTube: Office of National Museums, Thailand  


เสน่ห์พลอยจันท์: เรื่องราวของอัญมณีจากผืนแผ่นดินจันทบุรี จังหวัดจันทบุรีเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อในฐานะแหล่งผลิตพลอยคุณภาพสูงที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว พลอยจากจันทบุรีไม่เพียงแต่มีสีสันสดใสและความงดงามที่เป็นเอกลักษณ์เท่านั้น ยังสะท้อนภูมิปัญญาและวัฒนธรรมของชาวเมืองที่สืบทอดกันมายาวนาน ทำให้จังหวัดจันทบุรีโดดเด่นในฐานะแหล่งอัญมณีชั้นนำ และได้รับความนิยมทั้งในประเทศและต่างประเทศ           แหล่งพลอยในจันทบุรีจัดอยู่ในกลุ่มแร่คอรันดัม (Corundum) ได้แก่ ทับทิมและแซฟไฟร์ ที่เกิดขึ้นโดยกระบวนการทางธรณีวิทยาใต้พื้นพิภพ ไม่ได้เกิดจากหินหนืดโดยตรง แต่ถูกนำขึ้นมาสู่ผิวโลกโดยหินหนืดแอลคาไลบะซอลต์ แหล่งพลอยที่พบมักอยู่ในรูปแบบแหล่งทุติยภูมิ เช่น แหล่งเศษหินเชิงเขา (Colluvial), แหล่งตะกอนน้ำพา (Alluvial) และแหล่งลานแร่ (Placer) เขตที่พบพลอยอำเภอเมือง พบที่ตำบลบางกะจะ อำเภอท่าใหม่ พบที่ตำบลเขาพลอยแหวน ตำบลสีพยา ตำบลเขาวัว ตำบลบ่อพุ อำเภอขลุง พบที่ตำบลบ่อเวฬุ ตำบลตกพรม พลอยจากจันทบุรีได้ถูกส่งออกไปยังต่างประเทศตั้งแต่สมัยโบราณ ได้รับการยอมรับในด้านคุณภาพและความสวยงาม พลอยจันทบุรีมีชื่อเสียงในด้านความหลากหลายของสีและประเภท เช่น พลอยทับทิมที่มีสีแดงสดใส พลอยไพลินที่มีสีฟ้าอ่อนถึงน้ำเงินเข้ม พลอยบุษราคัมที่มีสีเหลือง และพลอยโกเมนที่มีสีแดงเข้ม ทำให้พลอยจากจันทบุรีเป็นที่ต้องการของนักสะสมอัญมณีและผู้ที่ชื่นชอบเครื่องประดับทั่วโลก           กระแสความนิยมพลอยจากจันทบุรีพุ่งสูงที่สุดในช่วง พ.ศ. 2520–2540 เมื่อมีการค้นพบทับทิมสยาม พลอยสีแดงเข้มที่หายากและมีมูลค่าสูง งดงามเป็นที่เลื่องลือ เกิดกระแสนิยมพลอยในพื้นที่จันทบุรีและตราด มีผู้คนจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาขุดหาและค้าพลอย ส่งผลให้ถนนศรีจันทร์ หรือที่รู้จักในชื่อว่าถนนอัญมณี กลายเป็นศูนย์กลางการค้าอัญมณีที่สำคัญที่สุดของประเทศ และเป็นแหล่งซื้อขายพลอยที่ผู้ค้าจากทั่วโลกให้ความสนใจ           แม้ความนิยมในพลอยจะลดลงเมื่อเทียบกับอดีต และปริมาณพลอยในพื้นที่จะลดน้อยลงตามกาลเวลา จังหวัดจันทบุรียังคงรักษาสถานะในฐานะแหล่งผลิตอัญมณีที่มีความสำคัญของประเทศไทยและของโลก โดยได้รับการยอมรับในด้านคุณภาพของอัญมณี ประกอบกับภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการแปรรูป การเจียระไน และการค้าพลอยที่สืบทอดต่อกันมาอย่างยาวนาน สะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของพลอยจันทบุรี           หากสนใจหนังสือเกี่ยวกับพลอยสามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ห้องจันทบุรี หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี     แหล่งข้อมูลอ้างอิง กรมทรัพยากรธรณี.  การจำแนกเขตเพื่อการจัดการด้านธรณีวิทยาและทรัพยากรธรณี จังหวัดจันทบุรี.  กรุงเทพฯ: กรม, 2554. จันทบุรี.  กรุงเทพฯ: สารคดี, 2538.  นิติพัฒน์ บุญชู.  ย้อนดูอุตสาหกรรมพลอยในจันทบุรี เหตุใดจึงได้ชื่อว่า “เมืองแห่งอัญมณี”.  [ออนไลน์].  สืบค้นเมื่อ 29 กันยายน 2568, จาก https://www.silpa-mag.com/history/article_153847 พัศพงศ์ ชินอุดมพงศ์.  ตามรอยพลอยจันท์.  กรุงเทพฯ: พรีเชียส บิสสิเนส, 2550. เมธี จึงสงวนสิทธิ์.  จันทบูร = Shining Moon.  จันทบุรี: ไชน์นิ่งมูน, 2560.   เรียบเรียงโดย นางสาวทิพวรรณ จันทร์ปัญญา บรรณารักษ์ปฏิบัติการ หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี   สำนักศิลปากรที่ 5 ปราจีนบุรี กรมศิลปากร  


        พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป อยู่ระหว่างการปรับปรุงอาคารนิทรรศถาวร เพื่อมอบประสบการณ์ที่ดียิ่งขึ้นให้แก่ผู้ชม พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป จึงขอปิดให้บริการ อาคารนิทรรศการถาวร และนิทรรศการศิลปกรรมสมัยรัชกาลที่ 9 ชั่วคราว ทั้งนี้ ยังสามารถเข้าชมได้ที่ อาคารนิทรรศการหมุนเวียน 4 และอาคารนิทรรศการหมุนเวียน 6 เปิดทำการวันพุธ - วันอาทิตย์ เวลา 09.00 - 16.00 น. (ปิดวันจันทร์ และวันอังคาร) อัตราค่าเข้าชม ชาวไทย 30 บาท ชาวต่างชาติ 240 บาท ขออภัยในความไม่สะดวก _________________________________ The National Gallery of Thailand is currently renovating its Permanent Exhibition Building.   To provide visitors with an even better experience, the National Gallery of Thailand will temporarily close the Permanent Exhibition Building and the Art in the Reign of King Rama IX Exhibition. However, visitors are still welcome to explore: • Temporary Exhibition Hall 4 • Temporary Exhibition Hall 6 Opening Days & Hours Open Wednesday – Sunday, 9:00 AM – 4:00 PM (Closed on Monday and Tuesday) Admission Fee Thai Visitors: 30 Baht | Foreign Visitors: 240 Baht We apologize for the inconvenience.  





เลขทะเบียน  0845


การเข้าร่วมงาน 1st Heritage Science Forum ถือเป็นอีกก้าวสำคัญในการขับเคลื่อนงานด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมของไทยสู่ระดับนานาชาติ ในกรณีวัดเชิงท่า จ.พระนครศรีอยุธยา​โดยเป็นการร่วมศึกษาวิจัยอย่างต่อเนื่อง เพื่อทำความเข้าใจ "กลไกการเสื่อมสภาพ" ของจิตรกรรมฝาผนังและโบราณสถาน ผ่านการประยุกต์ใช้พลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ (CFD) ในการวิเคราะห์ปัจจัยแวดล้อมต่าง ๆ เช่น อากาศ ความชื้น อุณหภูมิ และการสะสมเกลือ งานวิจัยนี้จึงไม่ใช่แค่การสร้างแบบจำลองทางวิศวกรรม แต่เป็นการเชื่อมโยงองค์ความรู้ระหว่างวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และศาสตร์การอนุรักษ์เข้าด้วยกันอย่างแท้จริง ​ความร่วมมือจากทุกภาคส่วนในครั้งนี้ จึงไม่ได้เป็นเพียงความสำเร็จของโครงการวิจัยหนึ่งโครงการเท่านั้น แต่ยังเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาและผลักดันงานด้าน Heritage Science ของประเทศไทย ให้เติบโตอย่างยั่งยืนเพื่อดูแลรักษามรดกวัฒนธรรมอันล้ำค่าของชาติสืบไป


#สาระอีสาน นำเสนอและเผยแพร่เกร็ดความรู้ต่าง ๆ จากข้อมูลท้องถิ่นอีสานตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน สำหรับวันนี้ขอนำเสนอเรื่อง "#กินดอง" วิถีแต่งงานอีสานสไตล์ : นิยามความรักที่ผูกพันด้วยสายสิญจน์และเครือญาติ เรียบเรียงโดย นางสาวกุลริศา รัชตะวุฒิ นักภาษาโบราณ เนื้อหามีดังนี้ . เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา คู่รักนักแสดงชื่อดัง ณเดชน์ คูกิมิยะ และ ญาญ่า-อุรัสยา เสปอร์บันด์ ได้ควงคู่เข้าพิธีแต่งงานตามประเพณีอีสาน ณ จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเป็นบ้านเกิดของฝ่ายชาย ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนอบอุ่น โดยมีครอบครัว ญาติผู้ใหญ่ ตลอดจนเพื่อนสนิท ทั้งในและนอกวงการบันเทิงมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างคับคั่ง รวมถึงแฟนคลับทั่วประเทศที่ร่วมส่งใจมาอวยพรให้แก่ทั้งคู่ ซึ่งงานครั้งนี้นับเป็นการช่วยสืบสานและเผยแพร่ซอฟต์พาวเวอร์ (Soft Power) ทางวัฒนธรรมอีสาน ให้คนรุ่นใหม่ได้สัมผัสถึงความน่ารักและงดงามของประเพณีท้องถิ่นอีกด้วย . สำหรับพิธีแต่งงานตามขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวอีสานนี้ มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า "#งานกินดอง" หรือ "#พิธีกินดอง" ซึ่งมีความหมายลึกซึ้งถึงการที่สองครอบครัวตกลงยินยอมที่จะผูกสัมพันธ์และเกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน . ก่อนจะเข้าสู่งานกินดองหรือพิธีกินดอง ตามประเพณีดั้งเดิมจะเริ่มต้นด้วย "#พิธีโอม" หรือบางท้องถิ่นเรียกว่า "การโอมเอากัน" ซึ่งก็คือพิธีสู่ขอและหมั้นหมาย โดยฝ่ายชายจะส่งผู้ใหญ่ไปเจรจาทาบทามตกลงเรื่องค่าดอง (สินสอด) และหาฤกษ์งามยามดีร่วมกัน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จึงจะนัดหมายวันจัดงานพิธีกินดองอย่างเป็นทางการ ซึ่งมีขั้นตอนสำคัญที่เป็นเอกลักษณ์อันงดงาม ดังนี้ . #พิธีแห่ขันหมาก: ฝ่ายเจ้าบ่าวจะตั้งขบวนแห่ขันหมากเดินทางมายังบ้านเจ้าสาว พร้อมด้วยเสียงโห่ร้องฟ้อนรำอย่างสนุกสนานตามสไตล์ชาวอีสาน โดยเจ้าบ่าวจะต้องผ่านด่าน "ประตูเงิน ประตูทอง" เพื่อพิสูจน์รักแท้ก่อนเข้าสู่พิธีถัดไป . #พิธีสู่ขวัญ (บายศรีสู่ขวัญ): ถือเป็นหัวใจสำคัญที่สุดของงานกินดอง โดยจะมี "หมอสูตร" (หมอขวัญ) เป็นผู้ประกอบพิธีอัญเชิญขวัญมาอยู่กับเนื้อกับตัวของคู่บ่าวสาวเพื่อความเป็นสิริมงคล ผ่าน "พานบายศรี" ที่ประดิดประดอยอย่างวิจิตรบรรจง . #พิธีผูกแขน (ผูกข้อมือ): หลังเสร็จสิ้นการสู่ขวัญ พ่อแม่ ญาติผู้ใหญ่ และแขกผู้มีเกียรติจะนำด้ายผูกแขนสีขาวมาผูกข้อมือให้แก่คู่บ่าวสาวเพื่อเป็นการเรียกขวัญ พร้อมทั้งให้ศีลให้พร อวยพรให้ทั้งคู่ครองรักกันอย่างยั่งยืน ซึ่งเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของการต้อนรับสะใภ้และเขยเข้าสู่ครอบครัวอย่างอบอุ่น . #การกินดอง (เลี้ยงฉลอง): ปิดท้ายด้วยการร่วมรับประทานอาหารของแขกผู้มาร่วมงาน โดยมักจะจัดเลี้ยงด้วยอาหารพื้นบ้านอีสานรสเลิศ เช่น ลาบ ก้อย เคล้าไปกับเสียงดนตรีพื้นบ้านหรือหมอลำเพื่อเพิ่มความครึกครื้น บรรยากาศของงานมักเต็มไปด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เนื่องจากคนในชุมชนจะมารวมตัวกันช่วยงาน ทั้งเรื่องการทำอาหารและจัดเตรียมสถานที่ ทำให้คู่บ่าวสาวได้ทำความรู้จักกับญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย ถือเป็นการขยายครอบครัวให้ใหญ่โตและอบอุ่นยิ่งขึ้นตามวิถีชาวอีสานอย่างแท้จริง . "พิธีกินดอง" จึงเป็นภาพสะท้อนอันเด่นชัดของอัตลักษณ์พื้นบ้านอีสาน ที่ผสมผสานความเรียบง่ายเข้ากับความศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างลงตัว การร่วมสืบสานและถ่ายทอดประเพณีอันเปี่ยมเสน่ห์นี้สู่สายตาคนรุ่นใหม่ ไม่เพียงแต่ทำให้วัฒนธรรมท้องถิ่นยังคงมีชีวิตชีวา แต่ยังช่วยส่งต่อคุณค่าแห่งความรักและการเริ่มต้นชีวิตคู่ที่งดงาม ให้เติบโตอย่างมั่นคงและยั่งยืนต่อไป . บรรณานุกรม • ธวัช ปุณโณทก. “กินดอง (แต่งงาน), พิธี.” สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน. 1. (2542): 241-247. #NLTKORAT #พิธีแต่งงานอีสาน #SoftPowerไทย #วัฒนธรรมอีสาน #บายศรีสู่ขวัญ #ผูกแขน #ท้องถิ่น #อีสาน #ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ #อีสานศึกษา #ณเดชน์ญาญ่า #NYเขยนอร์เวย์สะใภ้ขอนแก่น




#องค์ความรู้อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรเครื่องถ้วยจีนชนิดเคลือบสีเดียว (สีน้ำเงิน) จากการดำเนินงานทางโบราณคดี ณ อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร เครื่องถ้วยชนิดเคลือบสีเดียว (monochrome) มีลักษณะการตกแต่งผิวภาชนะด้วยการเคลือบสีเดียวทั้งใบ ซึ่งการเคลือบภาชนะนั้น ต้องมีการชุบน้ำยาเคลือบก่อนนำเข้าเผาเคลือบ เช่น ทาน้ำยาเคลือบบนภาชนะด้วยแปรง จุ่มภาชนะลงในน้ำยาเคลือบ เทน้ำยาเคลือบบนภาชนะ และพ่นน้ำยาเคลือบบนภาชนะ โดยทำการชุบน้ำยาเคลือบขณะที่ภาชนะแห้ง หรือชุบน้ำยาเคลือบหลังการเผาดิบ  ทั้งนี้น้ำเคลือบที่ปรากฏในเครื่องถ้วยจีนมี ๒ แบบ คือ๑. felspathic หลอมเหลวในอุณหภูมิ ๑,๓๕๐ องศาเซลเซียส ใช้เป็นน้ำเคลือบธรรมดา๒. lead silicate หลอมในอุณหภูมิที่ต่ำมาก ซึ่งตามปกติจะให้สีโดยใช้ออกไซด์ของโลหะ และเรียกว่าการลงยา (enamel) โดยทั่วไปจะใช้สำหรับการเขียนทับบนน้ำเคลือบจากหินฟันม้าที่เผาแล้วและนำเข้าเตาเผาอีกครั้งหนึ่งในอุณหภูมิต่ำ รวมทั้งใช้สำหรับเขียนลายบนภาชนะที่เผาแล้วแต่ยังไม่ได้เคลือบ หรือใช้สำหรับเคลือบทับภาชนะที่เคลือบแล้วทั้งใบเรียกว่า เครื่องเคลือบสีเดียว ซึ่งส่วนมากเป็นเครื่องเคลือบสีเหลืองและเครื่องเคลือบสีแดงเหล็ก เครื่องถ้วยจีนชนิดเคลือบสีเดียวที่ผลิตจากการเคลือบในอุณหภูมิสูง จะใช้น้ำเคลือบจากแร่หินฟันม้า (feldspar) ชนิดธรรมดา ซึ่งมีสารชนิดหนึ่งผสมที่เป็นตัวหลอมทำให้เกิดสี พบทั้งเคลือบสีเขียว เคลือบสีขาว เคลือบสีแดง เคลือบสีน้ำตาล และเคลือบสีน้ำเงิน  โดยสารที่ทำให้เกิดสีน้ำเงินในน้ำยาเคลือบ คือ โคบอลต์ออกไซด์ จากการดำเนินงานทางโบราณคดี ณ อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรที่ผ่านมา พบเศษภาชนะดินเผาเคลือบสีน้ำเงิน เนื้อกระเบื้อง (porcelain) ด้านในเคลือบสีขาว ด้านนอกเคลือบสีน้ำเงิน เมื่อพ.ศ.  ๒๕๕๘ ที่วัดตะแบก เป็นเศษภาชนะดินเผาส่วนลำตัว จำนวน ๒ ชิ้น น้ำหนัก ๕ กรัม มีการตัดแต่งเป็นรูปวงรีเพื่อใช้เป็น “เบี้ย” สำหรับการละเล่นของเด็ก พบเศษภาชนะดินเผาส่วนลำตัว ที่วัดมะคอก เมื่อพ.ศ.  ๒๕๖๐ จำนวน ๓ ชิ้น น้ำหนัก ๒๕๕ กรัม และพบเศษภาชนะดินเผาส่วนก้นมีเชิง ที่วัดป่าแฝก เมื่อพ.ศ.  ๒๕๖๓ จำนวน ๑ ชิ้น น้ำหนัก ๕ กรัม สามารถเปรียบเทียบได้กับจานชนิดเคลือบสีเดียว (สีน้ำเงิน) สมัยราชวงศ์หมิง กำหนดอายุพุทธศตวรรษที่ ๒๐ (Accession Number : ๐๐๓๐๗๔N๐๐๐๐๐๐๐๐๐) จัดแสดง ณ National Palace Museum in Taipei, Taiwan ในประเทศไทยพบเครื่องถ้วยจีนเคลือบสีน้ำเงินทั้งภาชนะในสมัยราชวงศ์หมิงและสมัยราชวงศ์ชิง โดยภาชนะดินเผาชนิดเคลือบสีเดียว (สีน้ำเงิน) สมัยราชวงศ์หมิง สันนิษฐานว่าผลิตจากแหล่งเตาในมณฑลฝูเจี้ยน รูปทรงที่พบ ได้แก่ ชาม โถ และกาในลักษณะต่าง ๆ  กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑-๒๒  เช่น ที่วัดธาตุลอย อำเภอสามเงา  ที่อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก  และที่อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี  นอกจากนี้ยังพบกาเหล้าเคลือบสีน้ำเงินในแหล่งเรือจมโบราณกลางอ่าว ตั้งอยู่กลางอ่าวไทยระยะทางประมาณ ๗๐ ไมล์ทะเล (ประมาณ ๑๒๙.๖๔ กิโลเมตร) ทางตะวันออกของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์  เช่นเดียวกับเศษภาชนะดินเผาเคลือบสีน้ำเงินทั้ง ๖ ชิ้น ในอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรที่กล่าวมาข้างต้น เครื่องถ้วยจีนชนิดเคลือบสีน้ำเงินสมัยราชวงศ์ชิง สันนิษฐานว่าผลิตจากแหล่งเตาเต๋อฮั่ว มณฑลฝูเจี้ยน ในประเทศไทยพบลักษณะถ้วยก้นลึกพบร่วมกับแหล่งโบราณคดีที่มีอายุราวพุทธศตวรรษที่ ๒๓ เช่น ที่บริเวณป้อมเพชร อำเภอเมือง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่หลวงรับราชทูต อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี  และที่กลุ่มโบราณสถานวัดกลางเมือง เวียงท่ากาน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ พบภาชนะทรงถ้วยกลม ด้านนอกตกแต่งผิวภาชนะด้วยการเคลือบสีน้ำเงิน และเคลือบสีขาวด้านใน ขอบปากปาดน้ำเคลือบ  นอกจากนี้ยังพบโอ่งเคลือบสีน้ำเงิน กำหนดอายุพุทธศตวรรษที่ ๒๓-๒๔ จัดเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สงขลา  เครื่องถ้วยจีนชนิดเคลือบสีเดียว (สีน้ำเงิน) เป็นหลักฐานทางโบราณคดีที่พบได้ยากในประเทศไทย แสดงถึงนัยสำคัญของเมืองกำแพงเพชรช่วงพุทธศตวรรษที่ ๒๐-๒๒ อีกทั้งยังเป็นหลักฐานทางโบราณคดีชิ้นสำคัญที่แสดงถึงวิถีการดำรงชีวิต และการติดต่อสัมพันธ์ทางการค้า รวมถึงการกำหนดอายุแหล่งโบราณคดีโดยวิธีการศึกษาเปรียบเทียบ (relative dating) อีกด้วย  เอกสารอ้างอิง :กฤษฎา พิณศรี, ปริวรรต ธรรมาปรีชากร และสว่าง เลิศฤทธิ์. ศิลปะเครื่องถ้วยในประเทศไทย พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: โอสถสภา, ๒๕๓๙.ณัฏฐภัทร จันทวิช. เครื่องถ้วยจีนที่พบจากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร, ๒๕๓๗.ณัฏฐภัทร นาวิกชีวิน. เครื่องถ้วยจีนที่พบจากแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (โบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๒๔.ศิริพันธ์ ยับสันเทียะ, กษมา เกาไศยานนท์. เวียงท่ากาน ๑ รายงานการขุดแต่งและบูรณะโบราณสถาน. วรรณนี ภูมิจิตร และศิริพันธ์ ยับสันเทียะ (บรรณาธิการ). กรุงเทพฯ: กองโบราณคดี กรมสิลปากร, ๒๕๓๔. สายันต์ ไพรชาญจิตร์. “ความเคลื่อนไหวของโบราณคดีใต้น้ำในประเทศไทย และหลักฐานการพาณิชย์นาวีสมัยกรุงศรีอยุธยา.” นิตยสารศิลปากร. ปีที่ ๓๕. ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๕): ๓๔-๖๙.National Palace Museum. Dish with cobalt blue glaze, white interior and dragon decoration. [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ ๓๐ มีนาคม ๒๕๖๙, จาก: https://digitalarchive.npm.gov.tw/.../Pub/DetailEng/32800




ยามเย็น : Yam Yen (Love at Sundown) เพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 2           พระราชนิพนธ์ในพุทธศักราช 2489 ขณะยังทรงเป็นสมเด็จพระอนุชาธิราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ ทรงนิพนธ์คำร้องภาษาไทยและท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา แต่งคำร้องภาษาอังกฤษและพระราชทานเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีคำร้องสมบูรณ์ให้นายเอื้อ สุนทรสนานนำออกมาบรรเลงในงานของสมาคมปราบวัณโรค ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร เมื่อวันเสาร์ที่ 4 พฤษภาคม พุทธศักราช 2489 นับเป็นเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่ออกบรรเลงสู่ประชาชนเป็นเพลงที่ร่าเริงแจ่มใสเหมาะสำหรับการเต้นรำในสมัยนั้น จึงเป็นเพลงยอดนิยมของพสกนิกรไทยทันที   Royal Composition Number 2           The song was composed in 1946, while His Majesty was entitled the Royal Younger Brother. He gave it to His Royal Highness Prince Chakrabhand Pensiri to write the lyrics in Thai, and Thanpuying Nopakhun Thongyai Na Ayudhya the English version. He then gave the song complete with lyrics to Mr. Ua Suthornsanan to be performed in the fundraising event of the Anti – Tuberculosis Association at Ambara Dance Hall on Saturday, 4 May 1946, as the first royal composition to be presented in a public performance. It is cheerful and fit for a ballroom dance at that time. Thus it became an instant hit with the Thai public.


black ribbon.