• ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลทุ่งหว้า ระหว่างสองฟากถนนสายสตูล - ตรัง มีลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบจีนผสมแบบตะวันตก มีประมาณ 100 คูหา สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ.2444 – 2448 สมัยพระยาภูมินารถภักดี เป็นผู้ปกครองเมืองสตูล เนื่องจากในสมัยนั้น ทุ่งหว้ามีความเจริญรุ่งเรืองมาก มีชาวจีนจากปีนัง อพยพเข้ามาตั้งบ้านเรือนที่ทุ่งหว้าเพื่อปลูกพริกไทยส่งไปขายต่างประเทศ จึงมีการสร้างตึกแถวเป็นร้านค้าและที่อยู่อาศัย 

• รูปทรงตึกเหล่านี้มีลักษณะเป็นอาคาร 2 ชั้น ด้านหน้าของชั้นล่างมีช่องทางเดินที่เรียกว่า “หง่อคาขี่” หมายถึงทางเดินกว้าง 5 ฟุตจีน ซึ่งการมีช่องทางเดินนี้ทำให้อากาศถ่ายเทได้ดี และป้องกันแดดฝน หลังคามีลักษณะเป็นหลังคาทรงสูงมุงด้วยกระเบื้องดินเผา ประตูหน้าต่างมักเป็นเป็นบานเกล็ดมีทั้งไม้ปรับได้หรือบานกระทุ้งเป็นเกล็ด วัสดุก่อสร้างส่วนใหญ่ส่งมาจากปีนัง โดยบรรทุกเรือกลไฟมาเทียบที่ท่าเรือสุไหงอุเป(ท่าเรือทุ่งหว้า) ซึ่งเป็นหนึ่งในท่าเรือสำคัญในยุคนั้น 

• ในปัจจุบันอาคารส่วนใหญ่มีการดัดแปลงสภาพโดยเฉพาะช่วงหลังคา เนื่องจากเกิดความชำรุดทรุดโทรม ตึกเก่าย่านตลาดทุ่งหว้าถือว่าเป็นย่านประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งที่บ่งบอกถึงความเจริญ และวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในอดีต ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาต่อไป

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บุญเสริม ฤทธาภิรมย์. ประวัติศาสตร์เมืองสตูล. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์, 2546

สภาวัฒนธรรมจังหวัดสตูล. เรารักษ์สตูล. สงขลา : ชานเมืองการพิมพ์,2542

แฟ้มภาพเก่าสำนักศิลปากรที่ 11 สงขลา