.

ในวันนี้พี่นักโบขอพาทุกท่านมารู้จัก “#โบราณสถานวัดหมื่นไวย” ตำบลหมื่นไวย อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

.

ภายหลังจากการดำเนินการขุดแต่ง อนุรักษ์ และปรับปรุงภูมิทัศน์โบราณสถานอุโบสถวัดหมื่นไวย เมื่อ พ.ศ. 2548 ส่งผลให้ปรากฏหลักฐานสิ่งก่อสร้างซึ่งในอดีตถูกดินถมปิดทับอยู่ได้อย่างชัดเจน สภาพโดยทั่วไปยังคงอยู่ครบถ้วนตามลักษณะโครงสร้างทางสถาปัตยกรรม

.

สภาพอุโบสถในปัจจุบันพบว่าส่วนฐานค่อนข้างเสื่อมสภาพ จากความชื้นและความเค็มใต้ผิวดิน คงเหลือหลักฐานปูนฉาบเป็นรูปทรงและลวดลาย โดยผลจากการขุดแต่งโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2548 พบว่าส่วนฐานเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ มีลักษณะโค้งลงตรงกลางหรือที่เรียกว่า ลักษณะหย่อนท้องสําเภา ขนาดสูง 0.90 เมตร ลักษณะสําคัญอีกประการหนึ่งที่พบบริเวณส่วนฐาน คือ การก่ออิฐและฉาบปูนเพิ่มเนื้อที่ แนวขนานที่กลางด้านเหนือและใต้ของฐานอุโบสถ

.

จากลักษณะฐานอาคารที่สร้างเป็นฐานบัว มีลักษณะโค้งลงตรงกลาง หรือที่เรียกว่า หย่อนท้องสำเภา (แอ่นท้องสำเภา, หย่อนท้องช้าง,ตกท้องช้าง) ซึ่งนิยมสร้างในช่วง สมัยอยุธยาตอนปลาย ราวรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชต่อเนื่องถึงสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ ซึ่งมีอายุอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 ต่อเนื่องไปจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมัยรัชกาลที่ 1 - รัชกาลที่ 3 จึงกำหนดอายุสมัยของอุโบสถหลังนี่ให้อยู่ในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 23 - พุทธศตวรรษที่ 24

.

หากมีโอกาสแวะเวียนมายังจังหวัดนครราชสีมา วัดหมื่นไวย เป็นอีกหนึ่งหมุดหมายทางวัฒนธรรมที่พี่นักโบของเชิญชวนทุกคนมาเยี่ยมชมครับ

.

เรียบเรียงนำเสนอโดย นายวรรณพงษ์ ปาละกะวงษ์ ณ อยุธยา นักโบราณคดีชำนาญการ กลุ่มโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ 10 นครราชสีมา

.

อ้างอิงจาก

นภสินธุ์ บุญล้อม. รายงานการขุดแต่งโบราณสถานอุโบสถวัดหมื่นไวย ตำบลหมื่นไหว อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา. นครราชสีมา: ไพรลดา, 2548.