เว็บท่ากรมศิลปากร
แนวทางการอนุรักษ์ "ธรรมาสน์เทินสิงห์คู่" วัดป่าข่า ต.นาคำใหญ่ อ.เขื่องใน จ.อุบลราชธานี
ประวัติและความสำคัญ
"ธรรมาสน์เทินสิงห์" มีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยรูปสิงห์คู่รองรับเรือนบุษบกไว้บนหลัง เป็นผลงานอันวิจิตรของ "ครูองเวียง" สกุลช่างชาวเวียดนาม สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๖๓–๒๔๖๕ ปัจจุบันมีอายุยาวนานกว่า ๑๐๐ ปี ความงามอันเป็นเอกลักษณ์นี้ได้กลายเป็นต้นแบบให้แก่ธรรมาสน์วัดศรีนวลแสงสว่างอารมณ์ และเป็นมรดกทางศิลปวัฒนธรรมที่สะท้อนถึงการหลอมรวมศรัทธาและวัฒนธรรมท้องถิ่นไว้อย่างล้ำค่า
จากการสำรวจอย่างละเอียดก่อนการอนุรักษ์ พบว่ามีความเสียหาย ดังนี้
ส่วนฐาน: ประติมากรรมเขียนสีถูกเขียนซ่อมทับด้วยสีสมัยใหม่ (สีอะคริลิก) บดบังงานศิลปกรรมดั้งเดิมและทำลายคุณค่าฝีมือช่าง
ส่วนเรือนธาตุ:
ฝาไม้ฉลุลวดลายลงรักปิดทองและเขียนสี บางส่วนหักและหลุดหาย เนื้อไม้แตกแยกตามเสี้ยนจากสภาวะอากาศ มีคราบฝุ่นสะสมหนา และโครงสร้างหลักขาดความมั่นคง
ส่วนเรือนยอด: ลวดลายไม้ฉลุ (ลายกนก กระจัง และสัตว์หิมพานต์) ลงรักปิดทอง หักหายไปบางส่วนทำให้ลายขาดความต่อเนื่อง แต่โครงสร้างหลักยังคงแข็งแรงดี
แนวทางการดำเนินงานอนุรักษ์ในครั้งนี้ ด้วยวิธี "สงวนรักษา" ไม่ใช่เพียงการซ่อมแซมวัตถุ แต่ คือ การรักษา
"จิตวิญญาณของครูช่าง"
และ
คืนคุณค่าทางประวัติศาสตร์
ให้กลับมาฉายชัดอีกครั้ง เพื่อสืบทอด"มรดกแห่งศรัทธา"ชิ้นนี้ให้คงอยู่เป็นเกียรติประวัติของท้องถิ่นและประเทศชาติสืบไป
ภาพถ่าย : หลังการอนุรักษ์
บันทึกข้อมูล : ๗ พฤษภาคม ๒๕๖๙
(จำนวนผู้เข้าชม 8 ครั้ง)
สงวนลิขสิทธิ์ © 2563 กรมศิลปากร. กระทรวงวัฒนธรรม
-
นโยบายเว็บไซต์ |
มาตรฐาน |
นโยบายการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
