วัดป่าสัก
วัดป่าสัก ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตก นอกเมืองสุโขทัย โดยอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของวัดป่ามะม่วง ภายในวัดมีกลุ่มโบราณสถาน ๒ กลุ่มแยกออกจากกัน โดยกลุ่มแรก ประกอบด้วย เจดีย์ประธานทรงระฆัง วิหารที่ปรากฏร่องรอยการก่อสร้างทับซ้อนกัน ๒ สมัยที่บริเวณฐานชุกชี และมณฑปที่อยู่ในแนวแกนเดียวกัน ส่วนกลุ่มที่ ๒ ประกอบด้วย อุโบสถ ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าสุดของวัด วิหาร ๑ หลัง และเจดีย์ราย ๒ องค์
ลักษณะเด่นของโบราณสถานแห่งนี้คือ บริเวณพื้นของอุโบสถและวิหารมีการปูพื้นด้วยหินชนวนและกี๋งบน้ำอ้อย แสดงให้เห็นว่ามีการนำกี๋หรือที่รองภาชนะในเตาเผามาทำเป็นพื้นอุโบสถแล้ว นอกจากนี้ที่อุโบสถยังมีใบเสมาคู่ปักอยู่ล้อมรอบจำนวน ๑๒ ฐาน แต่ที่มุมทั้งสี่มีใบเสมามากถึง ๓ ใบ
​จากรูปแบบของเจดีย์ประธาน สามารถกำหนดอายุสมัยของวัดป่าสักได้ในช่วงราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๙ – ต้นพุทธศตวรรษที่ ๒๐ และน่าจะมีความสัมพันธ์กับวัดป่ามะม่วง เนื่องจากในศิลาจารึกวัดป่ามะม่วงได้มีการกล่าวถึงพระยาลิไททรงออกผนวชและสถาปนาสิ่งปลูกสร้างจำนวนมากอยู่ใกล้กัน นอกจากนี้วัดป่าสักยังเป็นวัดที่มีขนาดใหญ่ และมีแผนผังซับซ้อนกว่าวัดอื่น ๆ ที่พบในเขตอรัญญิกอีกด้วย
ปัจจุบันโบราณสถานวัดป่าสักยังไม่พบหลักฐานด้านเอกสารและจารึก โดยได้รับการขุดแต่งและบูรณะแล้วเมื่อพ.ศ. ๒๕๔๑
อ้างอิง
- กรมศิลปากร. (๒๕๔๘). ประชุมจารึก ภาคที่ ๘ สุโขทัย. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง.
- ________. (๒๕๖๑). ทำเนียบโบราณสถานอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช ๒๕๖๑. ​พิมพ์ครั้งที่ ๒. สุโขทัย: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย กรมศิลปากร.
- ศักดิ์ชัย สายสิงห์. (๒๕๖๗). คู่มือนำชม ศิลปกรรมโบราณสมัยสุโขทัย. นนทบุรี: เมืองโบราณ.